संजीवनी उद्योग समूहाचे अध्यक्ष श्री. बिपीनदादा कोल्हे यांनी भूतकाळातील गोष्टी विसरून, उद्याच्या समस्यांवर लक्ष केंद्रित करत वर्तमानातील कामगिरी सुधारण्याच्या शिकवणुकीतून समाजकारणात आपले वेगळे स्थान निर्माण केले आहे. त्यांनी गाव, परिसर, तालुका, जिल्हा आणि राज्याच्या प्रगतीत योगदान देण्याच्या अमुलाग्र विचाराने समाजहितासह शेतकऱ्यांच्या आर्थिक उन्नतीसाठी अथक प्रयत्न केले आहेत. माजी मंत्री स्व. शंकरराव कोल्हे यांनी उभारलेले संजीवनी उद्योग समूहाचे साम्राज्य टिकवून त्यात वाढ करण्याचे काम बिपीनदादा कोल्हे यांनी प्रामाणिकपणे केले. त्यांच्या मते, संस्था उन्नतीचे साधन असून त्यातून रोजगार आणि स्वयंरोजगाराला प्राधान्य देऊन नवनवीन गोष्टी सुरू ठेवणे महत्त्वाचे आहे. २१ जून हा त्यांचा वाढदिवस असून, याच दिवशी पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्या प्रयत्नांमुळे आंतरराष्ट्रीय योग दिन साजरा केला जातो. बिपीनदादा कोल्हे हे बी.एस्सी. कृषी पदवीधर असून, त्यांनी डॉ. पंजाबराव कृषी विद्यापीठातून शिक्षण पूर्ण केले. १९८२-८३ मध्ये ते विद्यापीठाचे प्रतिनिधी होते. शिक्षण घेत असतानाच त्यांना फुटबॉल, बॅडमिंटन, हॉकी, व्हॉलीबॉल आणि हँडबॉल यांसारख्या खेळांची विशेष आवड होती; त्यांनी राज्यस्तरीय स्पर्धांमध्ये फुटबॉल संघाचे प्रतिनिधित्व करत मॅरेथॉन रनर म्हणूनही नावलौकिक मिळवला. १९९० ते १९९२ दरम्यान त्यांनी सेवादलाचे राज्यस्तरीय सचिव म्हणून युवकांसाठी महत्त्वपूर्ण काम केले. त्यानंतर १९९२ ते १९९७ पर्यंत कोपरगाव तालुका पंचायत समितीचे सभापती म्हणून त्यांनी सामाजिक कार्याचा श्रीगणेशा केला, गावोगावच्या शाळांचा प्राथमिक शिक्षणाचा पाया पक्का केला आणि पिण्याच्या पाण्याच्या योजनांसाठी मास्टरप्लॅन तयार करून त्या पूर्ण करण्यासाठी काम केले. १९९७ ते १९९८ मध्ये ते अहमदनगर जिल्हा परिषदेचे उपाध्यक्ष होते, तर २००३ मध्ये अहमदनगर जिल्हा सहकारी बँकेचे उपाध्यक्ष म्हणून शेती, शेतकरी आणि सभासदांच्या आर्थिक उन्नतीत त्यांनी मोलाचा सहभाग दिला. २७ जून १९९४ रोजी त्यांनी सहकारमहर्षी शंकरराव कोल्हे सहकारी साखर कारखान्याच्या अध्यक्षपदाची धुरा सांभाळली, त्यावेळी कारखान्याची उलाढाल ९३ कोटी १९ लाख रुपये होती, जी आज सुमारे ७५० कोटी रुपयांपर्यंत वाढवण्यात त्यांची निर्णायक भूमिका आहे. २००४ ते २००९ पर्यंत त्यांनी इफको किसान ट्रस्ट नवी दिल्ली येथे काम केले, जिथे त्यांनी शेकडो गरीब, दिव्यांग आणि निराधार शेतकऱ्यांना विविध आजारांवर उपचारांसाठी कोट्यवधी रुपयांची वैद्यकीय मदत मिळवून दिली. तसेच, त्यांना भरपूर प्रमाणात इफको खते आणि कीटकनाशके उपलब्ध करून दिली. याव्यतिरिक्त, त्यांनी अहमदनगर जिल्हा हॉकी असोसिएशन, तलवारबाजी असोसिएशन, महाराष्ट्र राज्य शुटिंगबॉल असोसिएशन, महाराष्ट्र राज्य सहकारी कुक्कुट पालन महासंघ, डेक्कन शुगर टेक्नॉलॉजिस्ट असोसिएशन, राज्य सहकारी साखर संघ, श्री साईबाबा संस्थान शिर्डी, भारतीय कृषी अनुसंधान संस्था (नवी दिल्ली), फळबाग विकास समिती (भारत सरकार), कृषी मंत्रालय (नवी दिल्ली) आणि सहकाररत्न शंकररावजी कोल्हे शेतकरी सहकारी संघ यांसारख्या अनेक संस्थांमध्ये विविध पदांवर काम केले आहे. कर्मवीर भाऊराव पाटील यांच्या रयत शिक्षण संस्थेचे ते सध्या जनरल बॉडी सदस्य म्हणूनही काम पाहत आहेत. पर्यावरणाच्या संतुलनासाठी आणि वनसंपदा टिकवण्यासाठी त्यांनी ४० वर्षांपासून “वृक्ष लावा, वृक्ष जगवा” ही चळवळ सुरू ठेवली असून, यातून सुमारे १ लाख झाडे लावून त्यांचे संगोपन केले आहे. फळझाडांसोबतच पिंपळ, वड, लिंब, करंज, गुलमोहर यांसारख्या दाट सावली देणाऱ्या झाडांना ते प्राधान्य देतात. पर्जन्यमान सुधारण्यासाठी, भूगर्भातील पाण्याची पातळी वाढवण्यासाठी आणि तुटीच्या उर्ध्व गोदावरी खोऱ्यात नवीन पाणी निर्माण करण्यासाठी त्यांनी पश्चिमेकडील पाणी पूर्वेकडे वळवण्यासोबतच हिंगणी, मंजूर, सडे (संयुक्त) कोल्हापूर पद्धतीचे बंधारे, दगडी साठवण बंधारे, कच्चे मातीचे बंधारे आणि शेततळी यांसारख्या कामांतून ३ हजार ४१६ हेक्टर क्षेत्र ओलिताखाली आणले आहे. सुमारे नऊ कोटी रुपये खर्चाची संजीवनी जलसंवर्धन योजना राबवून त्यांनी शेतकऱ्यांसाठी पाण्याची उपलब्धता सुनिश्चित केली. तत्कालीन वनराई अध्यक्ष स्व. मोहन धारिया आणि माजी मंत्री स्व. शंकरराव कोल्हे यांच्या मदतीने त्यांनी तालुक्यात वृक्षारोपण चळवळ जोपासली आणि ग्रामपंचायतींना वनसंवर्धनासाठी प्रोत्साहन दिले. राष्ट्रसंत तुकडोजी महाराज आणि राष्ट्रसंत गाडगे महाराज यांच्या नावाने राज्य शासनाने आयोजित केलेल्या ग्राम स्वच्छता अभियानात त्यांनी येसगावसह अनेक गावांना राज्य-राष्ट्रीय स्तरावर पोहोचवले आहे. त्यांच्या वाढदिवसानिमित्त ते विविध ठिकाणी वृक्षारोपण करत रोपांचे वाटप करतात आणि त्यांच्या लागवडी व जपवणुकीवर भर देतात. सामाजिक बांधिलकी जपत, २००० सालापासून गेली २५ वर्षे त्यांच्या वाढदिवसाचे औचित्य साधून ते गरीब, आदिवासी, अल्पसंख्याक, हुशार आणि होतकरू विद्यार्थ्यांना मोफत वह्यांचे वाटप करतात, आजपर्यंत सुमारे १० लाख वह्यांचे वितरण त्यांनी केले आहे. आजारी रुग्णांना फळे, नित्य गरजेच्या वस्तू, औषधे, अन्न-पाणी तसेच मोफत मोतीबिंदू शस्त्रक्रिया शिबिरे, सर्वरोग निदान, रक्तदान आणि हिमोग्लोबीन तपासणी शिबिरे घेऊन त्यांची काळजी घेतात. गोशाळांना मोफत चारा-पाणी, दुष्काळी भागांत हजारो मोफत पिण्याच्या पाण्याच्या टँकरचे वाटप आणि पाणी संकलनासाठी मोफत प्लास्टिक टाक्यांचे वाटप ते नियमितपणे करतात. साखर कारखानदारी हा तालुक्याचा आर्थिक कणा असल्याने, ऊसासह सर्वच पिकांचे प्रति हेक्टरी उत्पादन वाढावे यासाठी ते शेतकऱ्यांना कायम मार्गदर्शन करतात, आधुनिक तंत्रज्ञानाचे प्रशिक्षण देतात आणि वेळप्रसंगी उपग्रह सेवांद्वारे हवामान व शेती सल्ल्याचा लाभ मिळवून देतात. किल्लारी (१९९३) आणि गुजरातच्या भुज (२००१) येथील भूकंपाच्या आपत्तींमध्ये त्यांनी कोपरगावातून जीवनावश्यक वस्तू, कपडे, ब्लँकेट, भाजीपाला, पाण्याच्या टँकरसह सुमारे ५० लाख रुपये किमतीची मदत पाठवून प्रत्यक्ष वितरण केले. ७ ते ११ ऑगस्ट २००६ रोजी कोपरगावला आलेल्या महापुरात, त्यांनी संजीवनी उद्योग समूहाच्या माध्यमातून २६ ते २८ गावांतील ५१६३ बाधित कुटुंबांतील २२ हजार ८२१ पूरग्रस्तांना दररोज अन्न, दूध, पाणी, कपडे अशी मदत केली. तसेच, शहरातील १४ हजार ८६५ पूरग्रस्तांना शासनामार्फत सुमारे १ कोटी ५ लाख ५२ हजार रुपयांचे सानुग्रह अनुदान तातडीने मिळवून दिले आणि अडकलेल्या व्यक्तींना सुरक्षित बाहेर काढले, कोणतीही मनुष्यहानी होऊ दिली नाही. सहकारमहर्षी शंकरराव कोल्हे सहकारी साखर कारखाना, जिल्हा बँक, साखर संघ, वसंतदादा शुगर इन्स्टिट्यूट, नॅशनल फेडरेशन, डेक्कन शुगर टेक्नॉलॉजिस्ट असोसिएशन यांसारख्या संस्थांच्या माध्यमातून ते शेतकऱ्यांच्या ज्ञानात भर घालत आहेत. एकेकाळी महाराष्ट्रात विजेचे संकट असताना, स्व. शंकरराव कोल्हे यांच्या मार्गदर्शनाखाली त्यांनी ऊसाच्या चिपाडापासून सहवीज निर्मिती केंद्रे उभारली आणि बायोगॅसपासूनही वीज निर्मिती केली. इंधनाला पर्याय म्हणून, त्यांनी देशातील पहिला बायो सीएनजी प्रकल्प सहकारी साखर कारखान्यात उभारला, ज्यामुळे इंधनावरील परकीय चलन खर्चावर काही प्रमाणात मात करता आली. संजीवनी बायो कंपोस्ट सेंद्रिय खताची निर्मिती करून ते कमी खर्चात शेतकऱ्यांना उपलब्ध करून दिले, तसेच पोटॅश ग्रॅन्युल खत निर्मिती प्रकल्पही सुरू केला. साखर उद्योगाच्या विकासासाठी त्यांनी अनेक परदेश दौरे केले, विकसित देशांतील उद्योगांचा अभ्यास केला आणि त्यांची अंमलबजावणी कोपरगाव तालुक्यात केली. श्री. बिपीनदादा कोल्हे यांचा स्वभाव शांत आणि संयमी असून, शेती, सहकार, सिंचन, बँकिंग, दुग्धव्यवसाय, साखर कारखानदारी, रासायनिक प्रकल्प उभारणी आणि शेतकऱ्यांचे प्रश्न हाताळण्यात ते अत्यंत कुशल आहेत. त्यांच्या साखर उद्योगाच्या अभ्यासाबद्दल देशपातळीवर त्यांचा गौरव करण्यात आला आहे; कृभको नवी दिल्ली संस्थेने त्यांना सहकारभूषण पुरस्कार, सोसायटी फॉर शुगरकेन रिसर्च अँड डेव्हलपमेंट कोईमतूर (तामिळनाडू) संस्थेने जीवनगौरव पुरस्कार आणि शुगर टेक्नॉलॉजिस्ट असोसिएशन नवी दिल्ली संस्थेनेही जीवनगौरव पुरस्कार देऊन त्यांच्या कार्याचा गौरव केला आहे. त्यांच्या या परोपकारी आणि दूरदृष्टीच्या समाजकारणी व्यक्तिमत्त्वाला वाढदिवसाच्या शुभेच्छा देताना सहकारमहर्षी शंकरराव कोल्हे सहकारी साखर कारखाना लि., सहजानंदनगर (कोपरगाव) चे व्हाईस चेअरमन ज्ञानेश्वर भगवंतराव परजणे पाटील यांनी त्यांना 'साध्या राहणीमानातील भविष्य घडवणारे समाजकारणी' असे संबोधले आहे.

Press Rajendra Taskar

कोपरगाव, अहमदनगर, महाराष्ट्र•

6 hrs ago

संजीवनी उद्योग समूहाचे अध्यक्ष श्री. बिपीनदादा कोल्हे यांनी भूतकाळातील गोष्टी विसरून, उद्याच्या समस्यांवर लक्ष केंद्रित करत वर्तमानातील कामगिरी सुधारण्याच्या शिकवणुकीतून समाजकारणात आपले वेगळे स्थान निर्माण केले आहे. त्यांनी गाव, परिसर, तालुका, जिल्हा आणि राज्याच्या प्रगतीत योगदान देण्याच्या अमुलाग्र विचाराने समाजहितासह शेतकऱ्यांच्या आर्थिक उन्नतीसाठी अथक प्रयत्न केले आहेत. माजी मंत्री स्व. शंकरराव कोल्हे यांनी उभारलेले संजीवनी उद्योग समूहाचे साम्राज्य टिकवून त्यात वाढ करण्याचे काम बिपीनदादा कोल्हे यांनी प्रामाणिकपणे केले. त्यांच्या मते, संस्था उन्नतीचे साधन असून त्यातून रोजगार आणि स्वयंरोजगाराला प्राधान्य देऊन नवनवीन गोष्टी सुरू ठेवणे महत्त्वाचे आहे. २१ जून हा त्यांचा वाढदिवस असून, याच दिवशी पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्या प्रयत्नांमुळे आंतरराष्ट्रीय योग दिन साजरा केला जातो. बिपीनदादा कोल्हे हे बी.एस्सी. कृषी पदवीधर असून, त्यांनी डॉ. पंजाबराव कृषी विद्यापीठातून शिक्षण पूर्ण केले. १९८२-८३ मध्ये ते विद्यापीठाचे प्रतिनिधी होते. शिक्षण घेत असतानाच त्यांना फुटबॉल, बॅडमिंटन, हॉकी, व्हॉलीबॉल आणि हँडबॉल यांसारख्या खेळांची विशेष आवड होती; त्यांनी राज्यस्तरीय स्पर्धांमध्ये फुटबॉल संघाचे प्रतिनिधित्व करत मॅरेथॉन रनर म्हणूनही नावलौकिक मिळवला. १९९० ते १९९२ दरम्यान त्यांनी सेवादलाचे राज्यस्तरीय सचिव म्हणून युवकांसाठी महत्त्वपूर्ण काम केले. त्यानंतर १९९२ ते १९९७ पर्यंत कोपरगाव तालुका पंचायत समितीचे सभापती म्हणून त्यांनी सामाजिक कार्याचा श्रीगणेशा केला, गावोगावच्या शाळांचा प्राथमिक शिक्षणाचा पाया पक्का केला आणि पिण्याच्या पाण्याच्या योजनांसाठी मास्टरप्लॅन तयार करून त्या पूर्ण करण्यासाठी काम केले. १९९७ ते १९९८ मध्ये ते अहमदनगर जिल्हा परिषदेचे उपाध्यक्ष होते, तर २००३ मध्ये अहमदनगर जिल्हा सहकारी बँकेचे उपाध्यक्ष म्हणून शेती, शेतकरी आणि सभासदांच्या आर्थिक उन्नतीत त्यांनी मोलाचा सहभाग दिला. २७ जून १९९४ रोजी त्यांनी सहकारमहर्षी शंकरराव कोल्हे सहकारी साखर कारखान्याच्या अध्यक्षपदाची धुरा सांभाळली, त्यावेळी कारखान्याची उलाढाल ९३ कोटी १९ लाख रुपये होती, जी आज सुमारे ७५० कोटी रुपयांपर्यंत वाढवण्यात त्यांची निर्णायक भूमिका आहे. २००४ ते २००९ पर्यंत त्यांनी इफको किसान ट्रस्ट नवी दिल्ली येथे काम केले, जिथे त्यांनी शेकडो गरीब, दिव्यांग आणि निराधार शेतकऱ्यांना विविध आजारांवर उपचारांसाठी कोट्यवधी रुपयांची वैद्यकीय मदत मिळवून दिली. तसेच, त्यांना भरपूर प्रमाणात इफको खते आणि कीटकनाशके उपलब्ध करून दिली. याव्यतिरिक्त, त्यांनी अहमदनगर जिल्हा हॉकी असोसिएशन, तलवारबाजी असोसिएशन, महाराष्ट्र राज्य शुटिंगबॉल असोसिएशन, महाराष्ट्र राज्य सहकारी कुक्कुट पालन महासंघ, डेक्कन शुगर टेक्नॉलॉजिस्ट असोसिएशन, राज्य सहकारी साखर संघ, श्री साईबाबा संस्थान शिर्डी, भारतीय कृषी अनुसंधान संस्था (नवी दिल्ली), फळबाग विकास समिती (भारत सरकार), कृषी मंत्रालय (नवी दिल्ली) आणि सहकाररत्न शंकररावजी कोल्हे शेतकरी सहकारी संघ यांसारख्या अनेक संस्थांमध्ये विविध पदांवर काम केले आहे. कर्मवीर भाऊराव पाटील यांच्या रयत शिक्षण संस्थेचे ते सध्या जनरल बॉडी सदस्य म्हणूनही काम पाहत आहेत. पर्यावरणाच्या संतुलनासाठी आणि वनसंपदा टिकवण्यासाठी त्यांनी ४० वर्षांपासून “वृक्ष लावा, वृक्ष जगवा” ही चळवळ सुरू ठेवली असून, यातून सुमारे १ लाख झाडे लावून त्यांचे संगोपन केले आहे. फळझाडांसोबतच पिंपळ, वड, लिंब, करंज, गुलमोहर यांसारख्या दाट सावली देणाऱ्या झाडांना ते प्राधान्य देतात. पर्जन्यमान सुधारण्यासाठी, भूगर्भातील पाण्याची पातळी वाढवण्यासाठी आणि तुटीच्या उर्ध्व गोदावरी खोऱ्यात नवीन पाणी निर्माण करण्यासाठी त्यांनी पश्चिमेकडील पाणी पूर्वेकडे वळवण्यासोबतच हिंगणी, मंजूर, सडे (संयुक्त) कोल्हापूर पद्धतीचे बंधारे, दगडी साठवण बंधारे, कच्चे मातीचे बंधारे आणि शेततळी यांसारख्या कामांतून ३ हजार ४१६ हेक्टर क्षेत्र ओलिताखाली आणले आहे. सुमारे नऊ कोटी रुपये खर्चाची संजीवनी जलसंवर्धन योजना राबवून त्यांनी शेतकऱ्यांसाठी पाण्याची उपलब्धता सुनिश्चित केली. तत्कालीन वनराई अध्यक्ष स्व. मोहन धारिया आणि माजी मंत्री स्व. शंकरराव कोल्हे यांच्या मदतीने त्यांनी तालुक्यात वृक्षारोपण चळवळ जोपासली आणि ग्रामपंचायतींना वनसंवर्धनासाठी प्रोत्साहन दिले. राष्ट्रसंत तुकडोजी महाराज आणि राष्ट्रसंत गाडगे महाराज यांच्या नावाने राज्य शासनाने आयोजित केलेल्या ग्राम स्वच्छता अभियानात त्यांनी येसगावसह अनेक गावांना राज्य-राष्ट्रीय स्तरावर पोहोचवले आहे. त्यांच्या वाढदिवसानिमित्त ते विविध ठिकाणी वृक्षारोपण करत रोपांचे वाटप करतात आणि त्यांच्या लागवडी व जपवणुकीवर भर देतात. सामाजिक बांधिलकी जपत, २००० सालापासून गेली २५ वर्षे त्यांच्या वाढदिवसाचे औचित्य साधून ते गरीब, आदिवासी, अल्पसंख्याक, हुशार आणि होतकरू विद्यार्थ्यांना मोफत वह्यांचे वाटप करतात, आजपर्यंत सुमारे १० लाख वह्यांचे वितरण त्यांनी केले आहे. आजारी रुग्णांना फळे, नित्य गरजेच्या वस्तू, औषधे, अन्न-पाणी तसेच मोफत मोतीबिंदू शस्त्रक्रिया शिबिरे, सर्वरोग निदान, रक्तदान आणि हिमोग्लोबीन तपासणी शिबिरे घेऊन त्यांची काळजी घेतात. गोशाळांना मोफत चारा-पाणी, दुष्काळी भागांत हजारो मोफत पिण्याच्या पाण्याच्या टँकरचे वाटप आणि पाणी संकलनासाठी मोफत प्लास्टिक टाक्यांचे वाटप ते नियमितपणे करतात. साखर कारखानदारी हा तालुक्याचा आर्थिक कणा असल्याने, ऊसासह सर्वच पिकांचे प्रति हेक्टरी उत्पादन वाढावे यासाठी ते शेतकऱ्यांना कायम मार्गदर्शन करतात, आधुनिक तंत्रज्ञानाचे प्रशिक्षण देतात आणि वेळप्रसंगी उपग्रह सेवांद्वारे हवामान व शेती सल्ल्याचा लाभ मिळवून देतात. किल्लारी (१९९३) आणि गुजरातच्या भुज (२००१) येथील भूकंपाच्या आपत्तींमध्ये त्यांनी कोपरगावातून जीवनावश्यक वस्तू, कपडे, ब्लँकेट, भाजीपाला, पाण्याच्या टँकरसह सुमारे ५० लाख रुपये किमतीची मदत पाठवून प्रत्यक्ष वितरण केले. ७ ते ११ ऑगस्ट २००६ रोजी कोपरगावला आलेल्या महापुरात, त्यांनी संजीवनी उद्योग समूहाच्या माध्यमातून २६ ते २८ गावांतील ५१६३ बाधित कुटुंबांतील २२ हजार ८२१ पूरग्रस्तांना दररोज अन्न, दूध, पाणी, कपडे अशी मदत केली. तसेच, शहरातील १४ हजार ८६५ पूरग्रस्तांना शासनामार्फत सुमारे १ कोटी ५ लाख ५२ हजार रुपयांचे सानुग्रह अनुदान तातडीने मिळवून दिले आणि अडकलेल्या व्यक्तींना सुरक्षित बाहेर काढले, कोणतीही मनुष्यहानी होऊ दिली नाही. सहकारमहर्षी शंकरराव कोल्हे सहकारी साखर कारखाना, जिल्हा बँक, साखर संघ, वसंतदादा शुगर इन्स्टिट्यूट, नॅशनल फेडरेशन, डेक्कन शुगर टेक्नॉलॉजिस्ट असोसिएशन यांसारख्या संस्थांच्या माध्यमातून ते शेतकऱ्यांच्या ज्ञानात भर घालत आहेत. एकेकाळी महाराष्ट्रात विजेचे संकट असताना, स्व. शंकरराव कोल्हे यांच्या मार्गदर्शनाखाली त्यांनी ऊसाच्या चिपाडापासून सहवीज निर्मिती केंद्रे उभारली आणि बायोगॅसपासूनही वीज निर्मिती केली. इंधनाला पर्याय म्हणून, त्यांनी देशातील पहिला बायो सीएनजी प्रकल्प सहकारी साखर कारखान्यात उभारला, ज्यामुळे इंधनावरील परकीय चलन खर्चावर काही प्रमाणात मात करता आली. संजीवनी बायो कंपोस्ट सेंद्रिय खताची निर्मिती करून ते कमी खर्चात शेतकऱ्यांना उपलब्ध करून दिले, तसेच पोटॅश ग्रॅन्युल खत निर्मिती प्रकल्पही सुरू केला. साखर उद्योगाच्या विकासासाठी त्यांनी अनेक परदेश दौरे केले, विकसित देशांतील उद्योगांचा अभ्यास केला आणि त्यांची अंमलबजावणी कोपरगाव तालुक्यात केली. श्री. बिपीनदादा कोल्हे यांचा स्वभाव शांत आणि संयमी असून, शेती, सहकार, सिंचन, बँकिंग, दुग्धव्यवसाय, साखर कारखानदारी, रासायनिक प्रकल्प उभारणी आणि शेतकऱ्यांचे प्रश्न हाताळण्यात ते अत्यंत कुशल आहेत. त्यांच्या साखर उद्योगाच्या अभ्यासाबद्दल देशपातळीवर त्यांचा गौरव करण्यात आला आहे; कृभको नवी दिल्ली संस्थेने त्यांना सहकारभूषण पुरस्कार, सोसायटी फॉर शुगरकेन रिसर्च अँड डेव्हलपमेंट कोईमतूर (तामिळनाडू) संस्थेने जीवनगौरव पुरस्कार आणि शुगर टेक्नॉलॉजिस्ट असोसिएशन नवी दिल्ली संस्थेनेही जीवनगौरव पुरस्कार देऊन त्यांच्या कार्याचा गौरव केला आहे. त्यांच्या या परोपकारी आणि दूरदृष्टीच्या समाजकारणी व्यक्तिमत्त्वाला वाढदिवसाच्या शुभेच्छा देताना सहकारमहर्षी शंकरराव कोल्हे सहकारी साखर कारखाना लि., सहजानंदनगर (कोपरगाव) चे व्हाईस चेअरमन ज्ञानेश्वर भगवंतराव परजणे पाटील यांनी त्यांना 'साध्या राहणीमानातील भविष्य घडवणारे समाजकारणी' असे संबोधले आहे.