મહીસાગર જિલ્લાના વિરપુર તાલુકાના જમીયતપુરા વિસ્તારમાં ચોમાસું શરૂ થતાં જ વિકાસના મોટા મોટા દાવાઓ પોકળ સાબિત થયા છે. ડિજિટલ યુગ અને સ્માર્ટ વિકાસની વાતો વચ્ચે, જમીયતપુરા અને ધાવડીયા વિસ્તારના આશરે ૩૦૦ પરિવારો આજે પણ મૂળભૂત સુવિધાઓના અભાવે ચોમાસાના ત્રણ મહિના સુધી જાણે ‘ટાપુવાસી’ બની રહેવા મજબૂર બને છે. વિરપુર સીએચસીથી જમીયતપુરા જતો એકમાત્ર એક કિલોમીટરનો માર્ગ લાવેરી નદી પર આવેલા કોઝવે પરથી પસાર થાય છે. વરસાદ શરૂ થતાં જ આ કોઝવે પર પાણી ફરી વળે છે અને આખો વિસ્તાર બહારની દુનિયા સાથેનો સંપર્ક ગુમાવી બેસે છે. કોઝવે પર કેડ સમા પાણી ભરાઈ જતા લોકોની અવરજવર સંપૂર્ણપણે ઠપ થઈ જાય છે, જેના કારણે પશુપાલકો દૂધ ભરાવવા જઈ શકતા નથી, ખેડૂતો ખેતીકામ માટે ખેતરો સુધી પહોંચી શકતા નથી અને બાળકોના અભ્યાસ પર સીધી અસર થાય છે. આ ઉપરાંત, જો કોઈ દર્દી કે ગર્ભવતી મહિલાને તાત્કાલિક સારવારની જરૂર પડે તો પરિવારજનો માટે ગંભીર ચિંતા અને ભયની સ્થિતિ સર્જાય છે. સ્થાનિકોમાં ભારે રોષ પ્રવર્તી રહ્યો છે કે વર્ષોથી આ સમસ્યા યથાવત છે, તેમ છતાં કાયમી ઉકેલ માટે કોઈ અસરકારક કામગીરી થઈ નથી. એક તરફ સરકાર વિકાસના દાવાઓ કરે છે, તો બીજી તરફ માત્ર એક કોઝવેના અભાવે ૩૦૦ પરિવારોનું જીવન વરસાદી મોસમમાં ઠપ થઈ જવું એ ગંભીર પ્રશ્ન ઊભો કરે છે. હવે સવાલ એ છે કે ડિજિટલ યુગમાં પણ ૩૦૦ પરિવારોને ત્રણ મહિના સુધી ઘરમાં કેદ રહેવું પડે, એ જ વિકાસનું ચિત્ર છે? તંત્ર આ ગંભીર સમસ્યાને ક્યારે પ્રાથમિકતા આપશે અને જમીયતપુરાને આ ‘ટાપુવાસી’ જેવી હાલતમાંથી ક્યારે મુક્તિ અપાવશે, તે જોવું રહ્યું.

રીપોર્ટર- વિપુલ જોષી

Photographer વીરપુર, મહીસાગર, ગુજરાત•

1 hr ago

મહીસાગર જિલ્લાના વિરપુર તાલુકાના જમીયતપુરા વિસ્તારમાં ચોમાસું શરૂ થતાં જ વિકાસના મોટા મોટા દાવાઓ પોકળ સાબિત થયા છે. ડિજિટલ યુગ અને સ્માર્ટ વિકાસની વાતો વચ્ચે, જમીયતપુરા અને ધાવડીયા વિસ્તારના આશરે ૩૦૦ પરિવારો આજે પણ મૂળભૂત સુવિધાઓના અભાવે ચોમાસાના ત્રણ મહિના સુધી જાણે ‘ટાપુવાસી’ બની રહેવા મજબૂર બને છે. વિરપુર સીએચસીથી જમીયતપુરા જતો એકમાત્ર એક કિલોમીટરનો માર્ગ લાવેરી નદી પર આવેલા

કોઝવે પરથી પસાર થાય છે. વરસાદ શરૂ થતાં જ આ કોઝવે પર પાણી ફરી વળે છે અને આખો વિસ્તાર બહારની દુનિયા સાથેનો સંપર્ક ગુમાવી બેસે છે. કોઝવે પર કેડ સમા પાણી ભરાઈ જતા લોકોની અવરજવર સંપૂર્ણપણે ઠપ થઈ જાય છે, જેના કારણે પશુપાલકો દૂધ ભરાવવા જઈ શકતા નથી, ખેડૂતો ખેતીકામ માટે ખેતરો સુધી પહોંચી શકતા નથી અને બાળકોના અભ્યાસ

પર સીધી અસર થાય છે. આ ઉપરાંત, જો કોઈ દર્દી કે ગર્ભવતી મહિલાને તાત્કાલિક સારવારની જરૂર પડે તો પરિવારજનો માટે ગંભીર ચિંતા અને ભયની સ્થિતિ સર્જાય છે. સ્થાનિકોમાં ભારે રોષ પ્રવર્તી રહ્યો છે કે વર્ષોથી આ સમસ્યા યથાવત છે, તેમ છતાં કાયમી ઉકેલ માટે કોઈ અસરકારક કામગીરી થઈ નથી. એક તરફ સરકાર વિકાસના દાવાઓ કરે છે, તો બીજી તરફ માત્ર

એક કોઝવેના અભાવે ૩૦૦ પરિવારોનું જીવન વરસાદી મોસમમાં ઠપ થઈ જવું એ ગંભીર પ્રશ્ન ઊભો કરે છે. હવે સવાલ એ છે કે ડિજિટલ યુગમાં પણ ૩૦૦ પરિવારોને ત્રણ મહિના સુધી ઘરમાં કેદ રહેવું પડે, એ જ વિકાસનું ચિત્ર છે? તંત્ર આ ગંભીર સમસ્યાને ક્યારે પ્રાથમિકતા આપશે અને જમીયતપુરાને આ ‘ટાપુવાસી’ જેવી હાલતમાંથી ક્યારે મુક્તિ અપાવશે, તે જોવું રહ્યું.