मदर तेरेसा यांचा जन्म 26 ऑगस्ट 1910 रोजी, तात्कालीन ऑटोमन साम्राज्याचा भाग असलेल्या स्कोप्ये येथे झाला. त्यांचे मूळ नाव अग्नेस गोन्झा बोयाव्सिउ होते. लहान वयातच त्यांनी आपले जीवन ईश्वर आणि मानवतेच्या सेवेसाठी समर्पित करण्याचा निर्णय घेतला. ती 1929 साली भारतात आली आणि तिने आयुष्यातील बहुतेक काळ कोलकत्ता येथे घालवला. सुरुवातीला तिने शाळेत शिक्षिका म्हणून काम केले. नंतर तिने गरिब आणि गरजूंची सेवा करण्याचा निर्णय घेतला. 1950 मध्ये तिने गरीब, आजारी, अनाथ, बेघर आणि मरणा सत्र लोकांची सेवा करण्यासाठी 'मिशनरीज चारिटी'या संस्थेची स्थापना केली. टेरेसा यांनी भारतासाठी, विशेषता खालील क्षेत्रामध्ये महत्त्वपूर्ण योगदान दिले. गरिब आणि असाह्य लोकांची सेवा करत त्यांनी समाजात अनेकदा दुर्लक्षित राहिलेल्या लोकांना मदत केली. आजारी आणि मरणासन्न लोकांची काळजी घेणे कोलकत्यात त्यांनी अशा लोकांसाठी निवारा आणि देखभालीची व्यवस्था केली. अनाथांना मदत करणे-तिने अनाथ आणि निराधार मुलांसाठी घरे आणि व्यवस्था केली. कुष्ठरोग्यांची सेवा-समाजात कुष्ठरोग या प्रति असलेला भेदभाव कमी करण्यासाठी आणि त्यांची काळजी घेण्यासाठी कार्य केले. महिलां आणि गरजू कुटुंबांना सहाय्य-गरिबा आणि गरजू लोकांना अन्न, निवारा आणि इतर आवश्यक साहित्य पुरवण्याचे प्रयत्न करण्यात आले. मानवतेची सेवा करण्याची भावना हे त्यांचे सर्वात मोठे योगदान होते. त्यांनी लोकांना जात, धर्म, भाषा किंवा आर्थिक स्थितीच्या पलीकडे जाऊन गरजूंची सेवा करायला शिकवले. मदर तेरेसा यांना त्यांच्या मानवतावादी कार्यासाठी अनेक सन्मान मिळाले, ज्यामध्ये 1962 मध्ये पद्मश्री, 1969 मध्ये जवाहरलाल नेहरू पुरस्कार, 1980 मध्ये भारतरत्न आणि 1979 मध्ये नोबेल शांतता पुरस्कार यांचा समावेश आहे. 5 सप्टेंबर 1997 रोजी कोलकत्ता येथे त्यांचे निधन झाले. 2016 मध्ये फ्रान्सिस यांनी त्यांना संत पद बहाल केले, त्यानंतर त्या 'सेंट टेरेसा ऑफ कलकत्ता'म्हणून ओळखल्या जाऊ लागल्या.

Sanjay Dsilva

Security Guard वसई, पालघर, महाराष्ट्र•

16 hrs ago

मदर तेरेसा यांचा जन्म 26 ऑगस्ट 1910 रोजी, तात्कालीन ऑटोमन साम्राज्याचा भाग असलेल्या स्कोप्ये येथे झाला. त्यांचे मूळ नाव अग्नेस गोन्झा बोयाव्सिउ होते. लहान वयातच त्यांनी आपले जीवन ईश्वर आणि मानवतेच्या सेवेसाठी समर्पित करण्याचा निर्णय घेतला. ती 1929 साली भारतात आली आणि तिने आयुष्यातील बहुतेक काळ कोलकत्ता येथे घालवला. सुरुवातीला तिने शाळेत शिक्षिका म्हणून काम केले. नंतर तिने गरिब आणि गरजूंची सेवा करण्याचा निर्णय घेतला. 1950 मध्ये तिने गरीब, आजारी, अनाथ, बेघर आणि मरणा सत्र लोकांची सेवा करण्यासाठी 'मिशनरीज चारिटी'या संस्थेची स्थापना केली. टेरेसा यांनी भारतासाठी, विशेषता खालील क्षेत्रामध्ये महत्त्वपूर्ण योगदान दिले. गरिब आणि असाह्य लोकांची सेवा करत त्यांनी समाजात अनेकदा दुर्लक्षित राहिलेल्या लोकांना मदत केली. आजारी आणि मरणासन्न लोकांची काळजी घेणे कोलकत्यात त्यांनी अशा लोकांसाठी निवारा आणि देखभालीची व्यवस्था केली. अनाथांना मदत करणे-तिने अनाथ आणि निराधार मुलांसाठी घरे आणि व्यवस्था केली. कुष्ठरोग्यांची सेवा-समाजात कुष्ठरोग या प्रति असलेला भेदभाव कमी करण्यासाठी आणि त्यांची काळजी घेण्यासाठी कार्य केले. महिलां आणि गरजू कुटुंबांना सहाय्य-गरिबा आणि गरजू लोकांना अन्न, निवारा आणि इतर आवश्यक साहित्य पुरवण्याचे प्रयत्न करण्यात आले. मानवतेची सेवा करण्याची भावना हे त्यांचे सर्वात मोठे योगदान होते. त्यांनी लोकांना जात, धर्म, भाषा किंवा आर्थिक स्थितीच्या पलीकडे जाऊन गरजूंची सेवा करायला शिकवले. मदर तेरेसा यांना त्यांच्या मानवतावादी कार्यासाठी अनेक सन्मान मिळाले, ज्यामध्ये 1962 मध्ये पद्मश्री, 1969 मध्ये जवाहरलाल नेहरू पुरस्कार, 1980 मध्ये भारतरत्न आणि 1979 मध्ये नोबेल शांतता पुरस्कार यांचा समावेश आहे. 5 सप्टेंबर 1997 रोजी कोलकत्ता येथे त्यांचे निधन झाले. 2016 मध्ये फ्रान्सिस यांनी त्यांना संत पद बहाल केले, त्यानंतर त्या 'सेंट टेरेसा ऑफ कलकत्ता'म्हणून ओळखल्या जाऊ लागल्या.