आपला शेजारी देश इराण, जो एक महिना आणि पाच दिवसांपासून अविश्वासी जगाविरुद्ध लढत आहे, त्याची अंतर्गत परिस्थिती खालीलप्रमाणे आहे: १. ३५ दिवसांच्या युद्धात, आतापर्यंत कोणत्याही देशाकडून कोणतीही आर्थिक मदत घेतलेली नाही. २. अन्नपुरवठ्यासाठी कोणतीही विनंती केलेली नाही. ३. औषधांसाठी कोणतीही विनंती केलेली नाही. ४. युद्ध सुरू होताच, देशात ब्रेड, पेट्रोल आणि डिझेल मोफत देण्यात आले. ५. एक महिना युद्ध आणि संपूर्ण अविश्वासी जगाकडून सतत दिवस-रात्र बॉम्बहल्ले होत असूनही, एकही इराणी देश सोडून गेलेला नाही. उलट, परदेशात राहणारे इराणी आपल्या मातृभूमीच्या रक्षणासाठी परत येत आहेत. ६. “लॉकडाऊन” हा शब्द कदाचित कोणत्याही इराणीसाठी अपरिचित आहे. ७. मोठ्या व्यापाऱ्यांनी नोटीस लावल्या आहेत ज्यात म्हटले आहे: आत्ता माल घ्या आणि युद्धानंतर पैसे द्या. ८. युद्ध आणि बॉम्बहल्ल्यांच्या काळात, मंत्री रस्त्यांवर जनतेमध्ये उपस्थित राहतात आणि अमेरिकाविरोधी निदर्शनांत सहभागी होतात. ९. इराणचे राष्ट्रपती किंमती आणि सुविधा तपासण्यासाठी शॉपिंग मॉलला भेट देतात. ४७ वर्षांपासून निर्बंध आणि युद्धांनी त्रस्त असलेल्या देशात इतकी शांत जनता कशी शक्य आहे? कारण: १. सर्वोच्च नेत्याने स्वतःचे घरसुद्धा विकत घेतलेले नाही. २. मंत्री आणि सेनापती यांच्या मुलांना परदेशात शिक्षण घेण्याची परवानगी नाही. ३. सरकारी अधिकारी आणि प्रशासक परदेशात खाती ठेवू शकत नाहीत. ४. कोणताही मंत्री किंवा जनरल देशाबाहेर दुसरे घर ठेवत नाही. ५. सर्वोच्च नेता दिवसाला १८ तास काम करतो. ६. सहशिक्षणाच्या नावाखाली कोणतीही अनैतिक केंद्रे नाहीत. ७. कोणत्याही अमेरिकन किंवा युरोपियन शाळा आणि महाविद्यालये नाहीत. ८. शिक्षण मोफत आहे, त्यामुळे जवळजवळ प्रत्येक दुसरा तरुण अभियंता, पीएचडी किंवा किमान मास्टर्स पदवीधर आहे. ९. रात्री गुप्तपणे किंमती वाढवल्या जात नाहीत; त्याऐवजी सरकार संसदेत विधेयक मांडते आणि नंतर सर्वोच्च नेता निर्णय घेतो. वर्षातून फक्त एक-दोन वेळा २-३% दरवाढ होऊ शकते आणि सर्वोच्च नेत्याच्या बजेटमधून जनतेला दिलासा दिला जातो. १०. घरी भाकरी बनवण्यावर बंदी आहे, जेणेकरून महिलांना शिक्षण घेता येईल आणि सामाजिक कार्यक्रमात सहभागी होता येईल. ११. प्रसूती मोफत आहे आणि बाळाच्या जन्मावेळी आईच्या खात्यात किमान २०,००० रुपये भेट म्हणून जमा केले जातात. १२. वैद्यकीय उपचारांमध्ये ७०% खर्च सरकार करते आणि ३०% रुग्ण भरतो. १३. कोणतीही चोरी किंवा दरोडे होत नाहीत. १४. कोणतीही शाही संस्कृती किंवा प्रोटोकॉल नाही. १५. तुम्हाला भिकारी दिसणार नाहीत. १६. प्रार्थना न करणे हा दोष मानला जातो. १७. सूर्यास्तापासून सूर्योदयापर्यंत, पोलिस खुन्याच्या घरातही प्रवेश करू शकत नाहीत कारण तो वेळ त्याच्या कुटुंबासाठी असतो. १८. तुरुंग रिकामे आहेत, आणि जर कोणी गुन्हा केला तर त्यांना तुरुंगात काम दिले जाते आणि त्यांचा पगार त्यांच्या कुटुंबाला पाठवला जातो, जेणेकरून ते आर्थिक अडचणीमुळे अनैतिक कृत्यांमध्ये अडकणार नाहीत. १९. शुक्रवारी नमाजचे नेतृत्व करणारे पद राज्यपालापेक्षा वरचे असते, त्यामुळे प्रशासन मनमानी करू शकत नाही. शुक्रवारीच्या प्रवचनात प्रशासनाला इशारा दिला जातो. २०. शुक्रवारी नमाजच्या वेळी मंत्री आणि प्रशासकीय अधिकारी पहिल्या रांगेत उपस्थित असतात. २१. मोठे किंवा छोटे कुटुंब असा कोणताही विचार नाही; राष्ट्र सय्यद आणि गैर-सय्यद यामध्ये विभागलेले आहे. २२. शिक्षकांचा खूप सन्मान केला जातो आणि त्यांना पोलीस स्टेशन किंवा न्यायालयात बोलावले जाऊ शकत नाही, कारण शिक्षक असे कृत्य करत नाहीत. २३. नोकर ठेवण्याची कोणतीही परंपरा नाही. २४. मानसिकदृष्ट्या, प्रत्येक व्यक्ती समाधानी आणि आनंदी दिसतो. आपला शेजारी देश इराण, जो एक महिना आणि पाच दिवसांपासून अविश्वासी जगाविरुद्ध लढत आहे, त्याची अंतर्गत परिस्थिती खालीलप्रमाणे आहे: १. ३५ दिवसांच्या युद्धात, आतापर्यंत कोणत्याही देशाकडून कोणतीही आर्थिक मदत घेतलेली नाही. २. अन्नपुरवठ्यासाठी कोणतीही विनंती केलेली नाही. ३. औषधांसाठी कोणतीही विनंती केलेली नाही. ४. युद्ध सुरू होताच, देशात ब्रेड, पेट्रोल आणि डिझेल मोफत देण्यात आले. ५. एक महिना युद्ध आणि संपूर्ण अविश्वासी जगाकडून सतत दिवस-रात्र बॉम्बहल्ले होत असूनही, एकही इराणी देश सोडून गेलेला नाही. उलट, परदेशात राहणारे इराणी आपल्या मातृभूमीच्या रक्षणासाठी परत येत आहेत. ६. “लॉकडाऊन” हा शब्द कदाचित कोणत्याही इराणीसाठी अपरिचित आहे. ७. मोठ्या व्यापाऱ्यांनी नोटीस लावल्या आहेत ज्यात म्हटले आहे: आत्ता माल घ्या आणि युद्धानंतर पैसे द्या. ८. युद्ध आणि बॉम्बहल्ल्यांच्या काळात, मंत्री रस्त्यांवर जनतेमध्ये उपस्थित राहतात आणि अमेरिकाविरोधी निदर्शनांत सहभागी होतात. ९. इराणचे राष्ट्रपती किंमती आणि सुविधा तपासण्यासाठी शॉपिंग मॉलला भेट देतात. ४७ वर्षांपासून निर्बंध आणि युद्धांनी त्रस्त असलेल्या देशात इतकी शांत जनता कशी शक्य आहे? कारण: १. सर्वोच्च नेत्याने स्वतःचे घरसुद्धा विकत घेतलेले नाही. २. मंत्री आणि सेनापती यांच्या मुलांना परदेशात शिक्षण घेण्याची परवानगी नाही. ३. सरकारी अधिकारी आणि प्रशासक परदेशात खाती ठेवू शकत नाहीत. ४. कोणताही मंत्री किंवा जनरल देशाबाहेर दुसरे घर ठेवत नाही. ५. सर्वोच्च नेता दिवसाला १८ तास काम करतो. ६. सहशिक्षणाच्या नावाखाली कोणतीही अनैतिक केंद्रे नाहीत. ७. कोणत्याही अमेरिकन किंवा युरोपियन शाळा आणि महाविद्यालये नाहीत. ८. शिक्षण मोफत आहे, त्यामुळे जवळजवळ प्रत्येक दुसरा तरुण अभियंता, पीएचडी किंवा किमान मास्टर्स पदवीधर आहे. ९. रात्री गुप्तपणे किंमती वाढवल्या जात नाहीत; त्याऐवजी सरकार संसदेत विधेयक मांडते आणि नंतर सर्वोच्च नेता निर्णय घेतो. वर्षातून फक्त एक-दोन वेळा २-३% दरवाढ होऊ शकते आणि सर्वोच्च नेत्याच्या बजेटमधून जनतेला दिलासा दिला जातो. १०. घरी भाकरी बनवण्यावर बंदी आहे, जेणेकरून महिलांना शिक्षण घेता येईल आणि सामाजिक कार्यक्रमात सहभागी होता येईल. ११. प्रसूती मोफत आहे आणि बाळाच्या जन्मावेळी आईच्या खात्यात किमान २०,००० रुपये भेट म्हणून जमा केले जातात. १२. वैद्यकीय उपचारांमध्ये ७०% खर्च सरकार करते आणि ३०% रुग्ण भरतो. १३. कोणतीही चोरी किंवा दरोडे होत नाहीत. १४. कोणतीही शाही संस्कृती किंवा प्रोटोकॉल नाही. १५. तुम्हाला भिकारी दिसणार नाहीत. १६. प्रार्थना न करणे हा दोष मानला जातो. १७. सूर्यास्तापासून सूर्योदयापर्यंत, पोलिस खुन्याच्या घरातही प्रवेश करू शकत नाहीत कारण तो वेळ त्याच्या कुटुंबासाठी असतो. १८. तुरुंग रिकामे आहेत, आणि जर कोणी गुन्हा केला तर त्यांना तुरुंगात काम दिले जाते आणि त्यांचा पगार त्यांच्या कुटुंबाला पाठवला जातो, जेणेकरून ते आर्थिक अडचणीमुळे अनैतिक कृत्यांमध्ये अडकणार नाहीत. १९. शुक्रवारी नमाजचे नेतृत्व करणारे पद राज्यपालापेक्षा वरचे असते, त्यामुळे प्रशासन मनमानी करू शकत नाही. शुक्रवारीच्या प्रवचनात प्रशासनाला इशारा दिला जातो. २०. शुक्रवारी नमाजच्या वेळी मंत्री आणि प्रशासकीय अधिकारी पहिल्या रांगेत उपस्थित असतात. २१. मोठे किंवा छोटे कुटुंब असा कोणताही विचार नाही; राष्ट्र सय्यद आणि गैर-सय्यद यामध्ये विभागलेले आहे. २२. शिक्षकांचा खूप सन्मान केला जातो आणि त्यांना पोलीस स्टेशन किंवा न्यायालयात बोलावले जाऊ शकत नाही, कारण शिक्षक असे कृत्य करत नाहीत. २३. नोकर ठेवण्याची कोणतीही परंपरा नाही. २४. मानसिकदृष्ट्या, प्रत्येक व्यक्ती समाधानी आणि आनंदी दिसतो.

R k News

भडगाव, जळगाव, महाराष्ट्र•

on 13 April

आपला शेजारी देश इराण, जो एक महिना आणि पाच दिवसांपासून अविश्वासी जगाविरुद्ध लढत आहे, त्याची अंतर्गत परिस्थिती खालीलप्रमाणे आहे: १. ३५ दिवसांच्या युद्धात, आतापर्यंत कोणत्याही देशाकडून कोणतीही आर्थिक मदत घेतलेली नाही. २. अन्नपुरवठ्यासाठी कोणतीही विनंती केलेली नाही. ३. औषधांसाठी कोणतीही विनंती केलेली नाही. ४. युद्ध सुरू होताच, देशात ब्रेड, पेट्रोल आणि डिझेल मोफत देण्यात आले. ५. एक महिना युद्ध आणि संपूर्ण अविश्वासी जगाकडून सतत दिवस-रात्र बॉम्बहल्ले होत असूनही, एकही इराणी देश सोडून गेलेला नाही. उलट, परदेशात राहणारे इराणी आपल्या मातृभूमीच्या रक्षणासाठी परत येत आहेत. ६. “लॉकडाऊन” हा शब्द कदाचित कोणत्याही इराणीसाठी अपरिचित आहे. ७. मोठ्या व्यापाऱ्यांनी नोटीस लावल्या आहेत ज्यात म्हटले आहे: आत्ता माल घ्या आणि युद्धानंतर पैसे द्या. ८. युद्ध आणि बॉम्बहल्ल्यांच्या काळात, मंत्री रस्त्यांवर जनतेमध्ये उपस्थित राहतात आणि अमेरिकाविरोधी निदर्शनांत सहभागी होतात. ९. इराणचे राष्ट्रपती किंमती आणि सुविधा तपासण्यासाठी शॉपिंग मॉलला भेट देतात. ४७ वर्षांपासून निर्बंध आणि युद्धांनी त्रस्त असलेल्या देशात इतकी शांत जनता कशी शक्य आहे? कारण: १. सर्वोच्च नेत्याने स्वतःचे घरसुद्धा विकत घेतलेले नाही. २. मंत्री आणि सेनापती यांच्या मुलांना परदेशात शिक्षण घेण्याची परवानगी नाही. ३. सरकारी अधिकारी आणि प्रशासक परदेशात खाती ठेवू शकत नाहीत. ४. कोणताही मंत्री किंवा जनरल देशाबाहेर दुसरे घर ठेवत नाही. ५. सर्वोच्च नेता दिवसाला १८ तास काम करतो. ६. सहशिक्षणाच्या नावाखाली कोणतीही अनैतिक केंद्रे नाहीत. ७. कोणत्याही अमेरिकन किंवा युरोपियन शाळा आणि महाविद्यालये नाहीत. ८. शिक्षण मोफत आहे, त्यामुळे जवळजवळ प्रत्येक दुसरा तरुण अभियंता, पीएचडी किंवा किमान मास्टर्स पदवीधर आहे. ९. रात्री गुप्तपणे किंमती वाढवल्या जात नाहीत; त्याऐवजी सरकार संसदेत विधेयक मांडते आणि नंतर सर्वोच्च नेता निर्णय घेतो. वर्षातून फक्त एक-दोन वेळा २-३% दरवाढ होऊ शकते आणि सर्वोच्च नेत्याच्या बजेटमधून जनतेला दिलासा दिला जातो. १०. घरी भाकरी बनवण्यावर बंदी आहे, जेणेकरून महिलांना शिक्षण घेता येईल आणि सामाजिक कार्यक्रमात सहभागी होता येईल. ११. प्रसूती मोफत आहे आणि बाळाच्या जन्मावेळी आईच्या खात्यात किमान २०,००० रुपये भेट म्हणून जमा केले जातात. १२. वैद्यकीय उपचारांमध्ये ७०% खर्च सरकार करते आणि ३०% रुग्ण भरतो. १३. कोणतीही चोरी किंवा दरोडे होत नाहीत. १४. कोणतीही शाही संस्कृती किंवा प्रोटोकॉल नाही. १५. तुम्हाला भिकारी दिसणार नाहीत. १६. प्रार्थना न करणे हा दोष मानला जातो. १७. सूर्यास्तापासून सूर्योदयापर्यंत, पोलिस खुन्याच्या घरातही प्रवेश करू शकत नाहीत कारण तो वेळ त्याच्या कुटुंबासाठी असतो. १८. तुरुंग रिकामे आहेत, आणि जर कोणी गुन्हा केला तर त्यांना तुरुंगात काम दिले जाते आणि त्यांचा पगार त्यांच्या कुटुंबाला पाठवला जातो, जेणेकरून ते आर्थिक अडचणीमुळे अनैतिक कृत्यांमध्ये अडकणार नाहीत. १९. शुक्रवारी नमाजचे नेतृत्व करणारे पद राज्यपालापेक्षा वरचे असते, त्यामुळे प्रशासन मनमानी करू शकत नाही. शुक्रवारीच्या प्रवचनात प्रशासनाला इशारा दिला जातो. २०. शुक्रवारी नमाजच्या वेळी मंत्री आणि प्रशासकीय अधिकारी पहिल्या रांगेत उपस्थित असतात. २१. मोठे किंवा छोटे कुटुंब असा कोणताही विचार नाही; राष्ट्र सय्यद आणि गैर-सय्यद यामध्ये विभागलेले आहे. २२. शिक्षकांचा खूप सन्मान केला जातो आणि त्यांना पोलीस स्टेशन किंवा न्यायालयात बोलावले जाऊ शकत नाही, कारण शिक्षक असे कृत्य करत नाहीत. २३. नोकर ठेवण्याची कोणतीही परंपरा नाही. २४. मानसिकदृष्ट्या, प्रत्येक व्यक्ती समाधानी आणि आनंदी दिसतो. आपला शेजारी देश इराण, जो एक महिना आणि पाच दिवसांपासून अविश्वासी जगाविरुद्ध लढत आहे, त्याची अंतर्गत परिस्थिती खालीलप्रमाणे आहे: १. ३५ दिवसांच्या युद्धात, आतापर्यंत कोणत्याही देशाकडून कोणतीही आर्थिक मदत घेतलेली नाही. २. अन्नपुरवठ्यासाठी कोणतीही विनंती केलेली नाही. ३. औषधांसाठी कोणतीही विनंती केलेली नाही. ४. युद्ध सुरू होताच, देशात ब्रेड, पेट्रोल आणि डिझेल मोफत देण्यात आले. ५. एक महिना युद्ध आणि संपूर्ण अविश्वासी जगाकडून सतत दिवस-रात्र बॉम्बहल्ले होत असूनही, एकही इराणी देश सोडून गेलेला नाही. उलट, परदेशात राहणारे इराणी आपल्या मातृभूमीच्या रक्षणासाठी परत येत आहेत. ६. “लॉकडाऊन” हा शब्द कदाचित कोणत्याही इराणीसाठी अपरिचित आहे. ७. मोठ्या व्यापाऱ्यांनी नोटीस लावल्या आहेत ज्यात म्हटले आहे: आत्ता माल घ्या आणि युद्धानंतर पैसे द्या. ८. युद्ध आणि बॉम्बहल्ल्यांच्या काळात, मंत्री रस्त्यांवर जनतेमध्ये उपस्थित राहतात आणि अमेरिकाविरोधी निदर्शनांत सहभागी होतात. ९. इराणचे राष्ट्रपती किंमती आणि सुविधा तपासण्यासाठी शॉपिंग मॉलला भेट देतात. ४७ वर्षांपासून निर्बंध आणि युद्धांनी त्रस्त असलेल्या देशात इतकी शांत जनता कशी शक्य आहे? कारण: १. सर्वोच्च नेत्याने स्वतःचे घरसुद्धा विकत घेतलेले नाही. २. मंत्री आणि सेनापती यांच्या मुलांना परदेशात शिक्षण घेण्याची परवानगी नाही. ३. सरकारी अधिकारी आणि प्रशासक परदेशात खाती ठेवू शकत नाहीत. ४. कोणताही मंत्री किंवा जनरल देशाबाहेर दुसरे घर ठेवत नाही. ५. सर्वोच्च नेता दिवसाला १८ तास काम करतो. ६. सहशिक्षणाच्या नावाखाली कोणतीही अनैतिक केंद्रे नाहीत. ७. कोणत्याही अमेरिकन किंवा युरोपियन शाळा आणि महाविद्यालये नाहीत. ८. शिक्षण मोफत आहे, त्यामुळे जवळजवळ प्रत्येक दुसरा तरुण अभियंता, पीएचडी किंवा किमान मास्टर्स पदवीधर आहे. ९. रात्री गुप्तपणे किंमती वाढवल्या जात नाहीत; त्याऐवजी सरकार संसदेत विधेयक मांडते आणि नंतर सर्वोच्च नेता निर्णय घेतो. वर्षातून फक्त एक-दोन वेळा २-३% दरवाढ होऊ शकते आणि सर्वोच्च नेत्याच्या बजेटमधून जनतेला दिलासा दिला जातो. १०. घरी भाकरी बनवण्यावर बंदी आहे, जेणेकरून महिलांना शिक्षण घेता येईल आणि सामाजिक कार्यक्रमात सहभागी होता येईल. ११. प्रसूती मोफत आहे आणि बाळाच्या जन्मावेळी आईच्या खात्यात किमान २०,००० रुपये भेट म्हणून जमा केले जातात. १२. वैद्यकीय उपचारांमध्ये ७०% खर्च सरकार करते आणि ३०% रुग्ण भरतो. १३. कोणतीही चोरी किंवा दरोडे होत नाहीत. १४. कोणतीही शाही संस्कृती किंवा प्रोटोकॉल नाही. १५. तुम्हाला भिकारी दिसणार नाहीत. १६. प्रार्थना न करणे हा दोष मानला जातो. १७. सूर्यास्तापासून सूर्योदयापर्यंत, पोलिस खुन्याच्या घरातही प्रवेश करू शकत नाहीत कारण तो वेळ त्याच्या कुटुंबासाठी असतो. १८. तुरुंग रिकामे आहेत, आणि जर कोणी गुन्हा केला तर त्यांना तुरुंगात काम दिले जाते आणि त्यांचा पगार त्यांच्या कुटुंबाला पाठवला जातो, जेणेकरून ते आर्थिक अडचणीमुळे अनैतिक कृत्यांमध्ये अडकणार नाहीत. १९. शुक्रवारी नमाजचे नेतृत्व करणारे पद राज्यपालापेक्षा वरचे असते, त्यामुळे प्रशासन मनमानी करू शकत नाही. शुक्रवारीच्या प्रवचनात प्रशासनाला इशारा दिला जातो. २०. शुक्रवारी नमाजच्या वेळी मंत्री आणि प्रशासकीय अधिकारी पहिल्या रांगेत उपस्थित असतात. २१. मोठे किंवा छोटे कुटुंब असा कोणताही विचार नाही; राष्ट्र सय्यद आणि गैर-सय्यद यामध्ये विभागलेले आहे. २२. शिक्षकांचा खूप सन्मान केला जातो आणि त्यांना पोलीस स्टेशन किंवा न्यायालयात बोलावले जाऊ शकत नाही, कारण शिक्षक असे कृत्य करत नाहीत. २३. नोकर ठेवण्याची कोणतीही परंपरा नाही. २४. मानसिकदृष्ट्या, प्रत्येक व्यक्ती समाधानी आणि आनंदी दिसतो.