ଓଡ଼ିଶାରେ ଆଦିବାସୀମାନଙ୍କ ବିକାଶ ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବିଭାଗ, କ୍ୟାବିନେଟ୍ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ୨୪ଟି ଆଇଟିଡିଏ (ITDA) ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥିତିରେ ଆଶାନୁରୂପ ସୁଧାର ଆସିପାରି ନାହିଁ। କେନ୍ଦ୍ରରେ ଆଦିବାସୀ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟର ପ୍ରଥମ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ଓଡ଼ିଶାରୁ ନିର୍ବାଚିତ ଜୁଏଲ ଓରାମ ତିନି ତିନି ଥର ଦାୟିତ୍ୱ ତୁଲାଇ ସାରିଥିଲେ ବି ରାଜ୍ୟରେ ଆଦିବାସୀଙ୍କ ବିକାଶ ଆଦୌ ଆଶାନୁରୂପ ହୋଇନାହିଁ। ନିକଟରେ ତାମିଲନାଡୁରେ ସ୍ୱଳ୍ପ ଦରମାରେ କାମ କରିବାକୁ ଯାଇ ଅସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର ପରିବେଶରେ ଜୀବନ ହାରିଥିବା ଜୁଆଙ୍ଗ ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ଦୟନୀୟ ସ୍ଥିତି ସଭ୍ୟ ସମାଜକୁ ଲଜ୍ଜିତ କରିଛି। ସେମାନେ ଆଦିବାସୀ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହି ଘଟଣାକୁ ନେଇ ଉପର ସ୍ତରରେ ଯେତିକି ତନାଘନା ହେବା କଥା ହେଲା ନାହିଁ, ଯାହା ସେମାନେ ମୁଖ୍ୟସ୍ରୋତରୁ ଦୂରେଇ ରହିଥିବା ସ୍ପଷ୍ଟ କରୁଛି। ରାଜ୍ୟ ଜନସଂଖ୍ୟାର ୨୨.୮୫ ପ୍ରତିଶତ ଆଦିବାସୀ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୭ଟି ଜିଲ୍ଲା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ୬ଟି ଜିଲ୍ଲା ଆଂଶିକ ଭାବେ ଅନୁସୂଚିତ ଅଞ୍ଚଳରେ ରହିଛି। ବିଧାନସଭାରେ ୩୩ଟି ଓ ଲୋକସଭାରେ ୫ଟି ଆସନ ଆଦିବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ସଂରକ୍ଷିତ ଥିଲେ ବି ଜନପ୍ରତିନିଧିମାନେ ଆଦିବାସୀଙ୍କ ବାସ୍ତବ ସମସ୍ୟା ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି। ବିକାଶ ପାଇଁ ଗଠିତ ଆଇଟିଡିଏଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟରୁ ଚ୍ୟୁତ ହୋଇ ଅକାମୀ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଏଗୁଡ଼ିକରେ ବ୍ୟାପକ ଦୁର୍ନୀତିର ଖବର ନିୟମିତ ଆସୁଛି। ଏଥିସହ ଆଦିବାସୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ଶିକ୍ଷା ହାର ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ଯଥେଷ୍ଟ କମ୍ ରହିଛି। ଏହା ସତ୍ତ୍ୱେ ସରକାର କେବଳ କିଛି ଲୋକଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସଫଳତାକୁ ପ୍ରଚାର କରି ବିକାଶର ମିଥ୍ୟା ଡିଣ୍ଡିମ ପିଟୁଛନ୍ତି, ଯାହା ବାସ୍ତବ ସ୍ଥିତିଠାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ। ଆଦିବାସୀମାନଙ୍କୁ ଶୋଷଣରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ୧୯୯୬ରୁ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ପ୍ରଣୟନ କରିଥିବା 'ପେସା' (PESA) ଆଇନକୁ ଓଡ଼ିଶାରେ ୩ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଲାଗୁ କରାଯାଇ ପାରିନାହିଁ। ପୂର୍ବ ସରକାରଙ୍କ ଭଳି ବର୍ତ୍ତମାନର ବିଜେପି ସରକାର ଆସିବାର ଦୁଇ ବର୍ଷ ବିତିଯାଇଥିଲେ ବି ଏଥିପାଇଁ କୌଣସି ତତ୍ପରତା ପ୍ରକାଶ ପାଇନାହିଁ। ନିକଟରେ ପଞ୍ଚାୟତିରାଜ ମନ୍ତ୍ରୀ ରବିନାରାୟଣ ନାଏକ ଆସନ୍ତା କ୍ୟାବିନେଟ୍‌ରେ ପେସା ଆଇନ ପାରିତ କରି ଖୁବ୍‌ଶୀଘ୍ର ଲାଗୁ କରିବାକୁ କହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ଓଡ଼ିଶା ହେଉଛି ଦେଶର ଏକମାତ୍ର ରାଜ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଆଦିବାସୀଙ୍କୁ ସଶକ୍ତ କରିବାକୁ ଥିବା ଏହି ଆଇନ କୌଣସି ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଚାପରେ ଚାପି ହୋଇ ରହିଛି।

ABRAHAM SENAPATI

Newsstand ମାଲକାନଗିରି, ମାଲକାନଗିରି, ଓଡ଼ିଶା•

5 hrs ago

ଓଡ଼ିଶାରେ ଆଦିବାସୀମାନଙ୍କ ବିକାଶ ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବିଭାଗ, କ୍ୟାବିନେଟ୍ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ୨୪ଟି ଆଇଟିଡିଏ (ITDA) ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥିତିରେ ଆଶାନୁରୂପ ସୁଧାର ଆସିପାରି ନାହିଁ। କେନ୍ଦ୍ରରେ ଆଦିବାସୀ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟର ପ୍ରଥମ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ଓଡ଼ିଶାରୁ ନିର୍ବାଚିତ ଜୁଏଲ ଓରାମ ତିନି ତିନି ଥର ଦାୟିତ୍ୱ ତୁଲାଇ ସାରିଥିଲେ ବି ରାଜ୍ୟରେ ଆଦିବାସୀଙ୍କ ବିକାଶ ଆଦୌ ଆଶାନୁରୂପ ହୋଇନାହିଁ। ନିକଟରେ ତାମିଲନାଡୁରେ ସ୍ୱଳ୍ପ ଦରମାରେ କାମ କରିବାକୁ ଯାଇ ଅସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର ପରିବେଶରେ ଜୀବନ ହାରିଥିବା ଜୁଆଙ୍ଗ ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ଦୟନୀୟ ସ୍ଥିତି ସଭ୍ୟ ସମାଜକୁ ଲଜ୍ଜିତ କରିଛି। ସେମାନେ ଆଦିବାସୀ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହି ଘଟଣାକୁ ନେଇ ଉପର ସ୍ତରରେ ଯେତିକି ତନାଘନା ହେବା କଥା ହେଲା ନାହିଁ, ଯାହା ସେମାନେ ମୁଖ୍ୟସ୍ରୋତରୁ ଦୂରେଇ ରହିଥିବା ସ୍ପଷ୍ଟ କରୁଛି। ରାଜ୍ୟ ଜନସଂଖ୍ୟାର ୨୨.୮୫ ପ୍ରତିଶତ ଆଦିବାସୀ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୭ଟି ଜିଲ୍ଲା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ୬ଟି ଜିଲ୍ଲା ଆଂଶିକ ଭାବେ ଅନୁସୂଚିତ ଅଞ୍ଚଳରେ ରହିଛି। ବିଧାନସଭାରେ ୩୩ଟି ଓ ଲୋକସଭାରେ ୫ଟି ଆସନ ଆଦିବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ସଂରକ୍ଷିତ ଥିଲେ ବି ଜନପ୍ରତିନିଧିମାନେ ଆଦିବାସୀଙ୍କ ବାସ୍ତବ ସମସ୍ୟା ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି। ବିକାଶ ପାଇଁ ଗଠିତ ଆଇଟିଡିଏଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟରୁ ଚ୍ୟୁତ ହୋଇ ଅକାମୀ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଏଗୁଡ଼ିକରେ ବ୍ୟାପକ ଦୁର୍ନୀତିର ଖବର ନିୟମିତ ଆସୁଛି। ଏଥିସହ ଆଦିବାସୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ଶିକ୍ଷା ହାର ଜାତୀୟ ହାରଠାରୁ ଯଥେଷ୍ଟ କମ୍ ରହିଛି। ଏହା ସତ୍ତ୍ୱେ ସରକାର କେବଳ କିଛି ଲୋକଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସଫଳତାକୁ ପ୍ରଚାର କରି ବିକାଶର ମିଥ୍ୟା ଡିଣ୍ଡିମ ପିଟୁଛନ୍ତି, ଯାହା ବାସ୍ତବ ସ୍ଥିତିଠାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ। ଆଦିବାସୀମାନଙ୍କୁ ଶୋଷଣରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ୧୯୯୬ରୁ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ପ୍ରଣୟନ କରିଥିବା 'ପେସା' (PESA) ଆଇନକୁ ଓଡ଼ିଶାରେ ୩ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଲାଗୁ କରାଯାଇ ପାରିନାହିଁ। ପୂର୍ବ ସରକାରଙ୍କ ଭଳି ବର୍ତ୍ତମାନର ବିଜେପି ସରକାର ଆସିବାର ଦୁଇ ବର୍ଷ ବିତିଯାଇଥିଲେ ବି ଏଥିପାଇଁ କୌଣସି ତତ୍ପରତା ପ୍ରକାଶ ପାଇନାହିଁ। ନିକଟରେ ପଞ୍ଚାୟତିରାଜ ମନ୍ତ୍ରୀ ରବିନାରାୟଣ ନାଏକ ଆସନ୍ତା କ୍ୟାବିନେଟ୍‌ରେ ପେସା ଆଇନ ପାରିତ କରି ଖୁବ୍‌ଶୀଘ୍ର ଲାଗୁ କରିବାକୁ କହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ଓଡ଼ିଶା ହେଉଛି ଦେଶର ଏକମାତ୍ର ରାଜ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଆଦିବାସୀଙ୍କୁ ସଶକ୍ତ କରିବାକୁ ଥିବା ଏହି ଆଇନ କୌଣସି ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଚାପରେ ଚାପି ହୋଇ ରହିଛି।