ମୁଁ ଓଡ଼ିଶାର ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲା, ବସୁଦେବପୁରର ଜଣେ ସାଧାରଣ ମଧ୍ୟବର୍ଗୀୟ ପୁଅ 🌺 ମୋ ଜୀବନର ସତ୍ୟ କଥା (ସଞ୍ଜୟ ପରିଡ଼ା – ବାଦଲ) ମୋ ନାମ ସଞ୍ଜୟ କୁମାର ପରିଡ଼ା (ବାଦଲ) । ମୁଁ ଓଡ଼ିଶାର ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲା, ବସୁଦେବପୁରର ଜଣେ ସାଧାରଣ ମଧ୍ୟବର୍ଗୀୟ ପୁଅ । ବୟସ – ୩୩ ବର୍ଷ । ମୋ ବିବାହ ୨୪/୦୧/୨୦୨୨ ତାରିଖରେ ହୋଇଥିଲା । ବିବାହ ପୂର୍ବରୁ ମୋ ଜୀବନ ବହୁତ ସରଳ ଓ ଖୁସିରେ ଭରିଥିଲା । ପରିବାରରେ କୌଣସି ତଣାପୋଡ଼ ନଥିଲା । ୨୦୧୪ ଅକ୍ଟୋବରରେ ମୋ ବାପାଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ମୋ ଦୁଇ ଭଉଣୀଙ୍କ ବିବାହ ହୋଇସାରିଥିଲା । ଘରେ କେବଳ ମୋ ମାଆ ଓ ମୁଁ ଥିଲୁ । ଗୁଜରାଟରେ ହସ୍ପିଟାଲ୍ ରେ ମାସିକ ୨୫,୦୦୦ ଟଙ୍କା ଦରମାରେ କାମ କରୁଥିଲି । ଟଙ୍କା କମ୍ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ମନରେ ଶାନ୍ତି ଥିଲା । ଜୀବନକୁ ଭଲପାଉଥିଲି । ମୋ ମାଆଙ୍କ ବୟସ ବଢ଼ୁଥିଲା, ସେଥିପାଇଁ ଭାବିଲି ବିବାହ କଲେ ଘରେ ଆଉ ଖୁସି ଆସିବ । କିନ୍ତୁ ମୋ ଭାବନା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୁଲ୍ ସାବିତ୍ର ହେଲା । ବିବାହ ପରେ ମୋତେ ପ୍ରତିଦିନ ଅପମାନ ସହିବାକୁ ପଡ଼ିଲା । ମୋତେ “ଗରିବ”, “କଙ୍ଗାଳ”, “ଭିକାରୀ” ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା । ମୋ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବାପା ଓ ଭାଇ ମୋତେ ମାରିବାର ଧମକ ଦେଉଥିଲେ । ପ୍ରତିଦିନ ମାନସିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଆଯାଉଥିଲା । ତଥାପି ମୁଁ ସବୁ ସହିଗଲି — କାରଣ ମୁଁ ମୋ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ହୃଦୟରୁ ଭଲପାଉଥିଲି । ଭଗବାନଙ୍କୁ ସାକ୍ଷୀ ମାନି ଅଗ୍ନି ସାମ୍ନାରେ ୭ ଫେରା ନେଇ କହିଥିଲି — ଏ ଜନ୍ମ ନୁହେଁ, ୭ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଥି ଦେବି । କିନ୍ତୁ ଭାଗ୍ୟ ଏମିତି ଖେଳ ଖେଳିଲା — ୭ ଜନ୍ମ ତ ଦୂର କଥା, ୭ ମାସ ମଧ୍ୟ ସାଥି ରହିଲେନି । କେବଳ ୩ ମାସ ପରେ, ଗର୍ଭବତୀ ଅବସ୍ଥାରେ “ତୁମେ ଗରିବ, ଭିକାରୀ” କହି ବାପାଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ । କହିଲେ ସେଠି ଭଲ ଡାକ୍ତର, ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ମିଳିବ । ମୁଁ ବହୁତ ରୋକିଲି… କିନ୍ତୁ ହାରିଗଲି । ପରେ ଆଉ ଅଧିକ ଦାୟିତ୍ୱ ଆସିବାରୁ ମୁଁ ଗୁଜରାଟ ଛାଡ଼ି ମହାରାଷ୍ଟ୍ରକୁ କାମ କରିବାକୁ ଗଲି । ସେ ସମୟରେ ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ୬ ମାସର ଗର୍ଭବତୀ ଥିଲେ । ନୂଆ ସହର, ନୂଆ କାମ — ଭୟଙ୍କର ଥକା । ଗୋଟେ ରାତିରେ ମୋ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ୭ଟି କଲ୍ ଓ ସାଳାଙ୍କ ୫ଟି ମିସ୍ କଲ୍ ଆସିଥିଲା । ସକାଳେ ଫେରତ ଫୋନ୍ କଲି । ଖବର ଦିଆଗଲା — ଡେଲିଭରୀ ପାଇଁ ଟଙ୍କା ପଠା, ଆଉ ତୋ ମାଆଙ୍କୁ ପଠା । ମୁଁ ତୁରନ୍ତ ଟଙ୍କା ପଠେଇଲି ଓ ମୋ ମାଆଙ୍କୁ ହସ୍ପିଟାଲ୍ ପଠେଇଲି । ମୋ ମାଆ ୭ ଦିନ ହସ୍ପିଟାଲ୍‌ରେ ରହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେବା କଲେ । ଝିଅ ଛୁଆ ଜନ୍ମ ହେଲା । ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇଥିଲି । କିନ୍ତୁ ଡିସ୍ଚାର୍ଜ ଦିନ… ମୋ ମାଆଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଗାଳି କରି, ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଛୁଆକୁ ନେଇ ସିଧା ବାପାଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ । ମୋତେ ସବୁଠି block କରିଦେଲେ । ମୋ ମାଆଙ୍କ ଦୋଷ କ’ଣ? ମୁଁ ଓ ମୋ ମାଆ ୬ ମାସ ଧରି ଚେଷ୍ଟା କଲୁ — କିନ୍ତୁ ବଦଳରେ ଧମକ ଓ ଅପମାନ ମିଳିଲା । ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ମୋ ଝିଅକୁ ଛୁଇଁପାରିନି… ଠିକ୍‌ରେ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ପାରିନି । ଶେଷରେ କୋର୍ଟକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିଲା । Hindu Marriage Act Section 9 ଲଗାଇଲି । ୪ ବର୍ଷ ହେଲା — ପ୍ରତି ମାସେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରୁ ଓଡ଼ିଶା ଆସୁଛି, ଏଇ ଆଶାରେ — “ଆଜି ସେ ଆସିବେ।” ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାଙ୍ଗିଗଲି । କର୍ଜରେ ବୁଡ଼ିଗଲି । ମାନସିକ ଭାବେ ଶେଷ । ଆଜି ମୁଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛି — ଆଉ କେତେ ପୁରୁଷ suicide କରିବା ପରେ ଆମ ଦେଶର ଆଇନ ବଦଳିବ? ମୁଁ ଜଣେ ହିନ୍ଦୁ — ଏଥିରେ ମୋତେ ଗର୍ବ । ମୁଁ ସମସ୍ତ ମାଆ–ବାପାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି — ଝିଅମାନଙ୍କୁ ସଂସ୍କାର ଶିଖାନ୍ତୁ । ବିବାହ ପରେ ସ୍ୱାମୀ ହିଁ ଜୀବନ ସାଥୀ । ଶ୍ୱଶୁର–ଶ୍ୱାଶୁ ମଧ୍ୟ ମାଆ–ବାପା । କଷ୍ଟ ଯେତେ ଆସୁ — ସବୁବେଳେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସାଥିରେ ଦଢ଼ି ରୁହନ୍ତୁ । ଯଦି ଏଭଳି ଶିକ୍ଷା ମିଳେ — ବହୁତ divorce ରୁକିବ… ବହୁତ ନିରବ suicide ବଞ୍ଚିବ । 🙏 ମୋ ନାମ: ସଞ୍ଜୟ ପରିଡ଼ା (ବାଦଲ) ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ନାମ: ମଞ୍ଜୁ ବେହେରା (ବର୍ଷା)

Sanjay Parida

Food Manufacturing Company ବାସୁଦେବପୁର, ଭଦ୍ରକ, ଓଡ଼ିଶା•

1 day ago

ମୁଁ ଓଡ଼ିଶାର ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲା, ବସୁଦେବପୁରର ଜଣେ ସାଧାରଣ ମଧ୍ୟବର୍ଗୀୟ ପୁଅ 🌺 ମୋ ଜୀବନର ସତ୍ୟ କଥା (ସଞ୍ଜୟ ପରିଡ଼ା – ବାଦଲ) ମୋ ନାମ ସଞ୍ଜୟ କୁମାର ପରିଡ଼ା (ବାଦଲ) । ମୁଁ ଓଡ଼ିଶାର ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲା, ବସୁଦେବପୁରର ଜଣେ ସାଧାରଣ ମଧ୍ୟବର୍ଗୀୟ ପୁଅ । ବୟସ – ୩୩ ବର୍ଷ । ମୋ ବିବାହ ୨୪/୦୧/୨୦୨୨ ତାରିଖରେ ହୋଇଥିଲା । ବିବାହ ପୂର୍ବରୁ ମୋ ଜୀବନ ବହୁତ ସରଳ ଓ ଖୁସିରେ ଭରିଥିଲା । ପରିବାରରେ କୌଣସି ତଣାପୋଡ଼ ନଥିଲା । ୨୦୧୪ ଅକ୍ଟୋବରରେ ମୋ ବାପାଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା । ମୋ ଦୁଇ ଭଉଣୀଙ୍କ ବିବାହ ହୋଇସାରିଥିଲା । ଘରେ କେବଳ ମୋ ମାଆ ଓ ମୁଁ ଥିଲୁ । ଗୁଜରାଟରେ ହସ୍ପିଟାଲ୍ ରେ ମାସିକ ୨୫,୦୦୦ ଟଙ୍କା ଦରମାରେ କାମ କରୁଥିଲି । ଟଙ୍କା କମ୍ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ମନରେ ଶାନ୍ତି ଥିଲା । ଜୀବନକୁ ଭଲପାଉଥିଲି । ମୋ ମାଆଙ୍କ ବୟସ ବଢ଼ୁଥିଲା, ସେଥିପାଇଁ ଭାବିଲି ବିବାହ କଲେ ଘରେ ଆଉ ଖୁସି ଆସିବ । କିନ୍ତୁ ମୋ ଭାବନା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୁଲ୍ ସାବିତ୍ର ହେଲା । ବିବାହ ପରେ ମୋତେ ପ୍ରତିଦିନ ଅପମାନ ସହିବାକୁ ପଡ଼ିଲା । ମୋତେ “ଗରିବ”, “କଙ୍ଗାଳ”, “ଭିକାରୀ” ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା । ମୋ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବାପା ଓ ଭାଇ ମୋତେ ମାରିବାର ଧମକ ଦେଉଥିଲେ । ପ୍ରତିଦିନ ମାନସିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଆଯାଉଥିଲା । ତଥାପି ମୁଁ ସବୁ ସହିଗଲି — କାରଣ ମୁଁ ମୋ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ହୃଦୟରୁ ଭଲପାଉଥିଲି । ଭଗବାନଙ୍କୁ ସାକ୍ଷୀ ମାନି ଅଗ୍ନି ସାମ୍ନାରେ ୭ ଫେରା ନେଇ କହିଥିଲି — ଏ ଜନ୍ମ ନୁହେଁ, ୭ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଥି ଦେବି । କିନ୍ତୁ ଭାଗ୍ୟ ଏମିତି ଖେଳ ଖେଳିଲା — ୭ ଜନ୍ମ ତ ଦୂର କଥା, ୭ ମାସ ମଧ୍ୟ ସାଥି ରହିଲେନି । କେବଳ ୩ ମାସ ପରେ, ଗର୍ଭବତୀ ଅବସ୍ଥାରେ “ତୁମେ ଗରିବ, ଭିକାରୀ” କହି ବାପାଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ । କହିଲେ ସେଠି ଭଲ ଡାକ୍ତର, ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ମିଳିବ । ମୁଁ ବହୁତ ରୋକିଲି… କିନ୍ତୁ ହାରିଗଲି । ପରେ ଆଉ ଅଧିକ ଦାୟିତ୍ୱ ଆସିବାରୁ ମୁଁ ଗୁଜରାଟ ଛାଡ଼ି ମହାରାଷ୍ଟ୍ରକୁ କାମ କରିବାକୁ ଗଲି । ସେ ସମୟରେ ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ୬ ମାସର ଗର୍ଭବତୀ ଥିଲେ । ନୂଆ ସହର, ନୂଆ କାମ — ଭୟଙ୍କର ଥକା । ଗୋଟେ ରାତିରେ ମୋ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ୭ଟି କଲ୍ ଓ ସାଳାଙ୍କ ୫ଟି ମିସ୍ କଲ୍ ଆସିଥିଲା । ସକାଳେ ଫେରତ ଫୋନ୍ କଲି । ଖବର ଦିଆଗଲା — ଡେଲିଭରୀ ପାଇଁ ଟଙ୍କା ପଠା, ଆଉ ତୋ ମାଆଙ୍କୁ ପଠା । ମୁଁ ତୁରନ୍ତ ଟଙ୍କା ପଠେଇଲି ଓ ମୋ ମାଆଙ୍କୁ ହସ୍ପିଟାଲ୍ ପଠେଇଲି । ମୋ ମାଆ ୭ ଦିନ ହସ୍ପିଟାଲ୍‌ରେ ରହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେବା କଲେ । ଝିଅ ଛୁଆ ଜନ୍ମ ହେଲା । ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇଥିଲି । କିନ୍ତୁ ଡିସ୍ଚାର୍ଜ ଦିନ… ମୋ ମାଆଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଗାଳି କରି, ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଛୁଆକୁ ନେଇ ସିଧା ବାପାଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ । ମୋତେ ସବୁଠି block କରିଦେଲେ । ମୋ ମାଆଙ୍କ ଦୋଷ କ’ଣ? ମୁଁ ଓ ମୋ ମାଆ ୬ ମାସ ଧରି ଚେଷ୍ଟା କଲୁ — କିନ୍ତୁ ବଦଳରେ ଧମକ ଓ ଅପମାନ ମିଳିଲା । ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ମୋ ଝିଅକୁ ଛୁଇଁପାରିନି… ଠିକ୍‌ରେ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ପାରିନି । ଶେଷରେ କୋର୍ଟକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିଲା । Hindu Marriage Act Section 9 ଲଗାଇଲି । ୪ ବର୍ଷ ହେଲା — ପ୍ରତି ମାସେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରୁ ଓଡ଼ିଶା ଆସୁଛି, ଏଇ ଆଶାରେ — “ଆଜି ସେ ଆସିବେ।” ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାଙ୍ଗିଗଲି । କର୍ଜରେ ବୁଡ଼ିଗଲି । ମାନସିକ ଭାବେ ଶେଷ । ଆଜି ମୁଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛି — ଆଉ କେତେ ପୁରୁଷ suicide କରିବା ପରେ ଆମ ଦେଶର ଆଇନ ବଦଳିବ? ମୁଁ ଜଣେ ହିନ୍ଦୁ — ଏଥିରେ ମୋତେ ଗର୍ବ । ମୁଁ ସମସ୍ତ ମାଆ–ବାପାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି — ଝିଅମାନଙ୍କୁ ସଂସ୍କାର ଶିଖାନ୍ତୁ । ବିବାହ ପରେ ସ୍ୱାମୀ ହିଁ ଜୀବନ ସାଥୀ । ଶ୍ୱଶୁର–ଶ୍ୱାଶୁ ମଧ୍ୟ ମାଆ–ବାପା । କଷ୍ଟ ଯେତେ ଆସୁ — ସବୁବେଳେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସାଥିରେ ଦଢ଼ି ରୁହନ୍ତୁ । ଯଦି ଏଭଳି ଶିକ୍ଷା ମିଳେ — ବହୁତ divorce ରୁକିବ… ବହୁତ ନିରବ suicide ବଞ୍ଚିବ । 🙏 ମୋ ନାମ: ସଞ୍ଜୟ ପରିଡ଼ା (ବାଦଲ) ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ନାମ: ମଞ୍ଜୁ ବେହେରା (ବର୍ଷା)