सध्या राज्यात आणि देशात जात-पातीचे राजकारण दिवसेंदिवस तीव्र होत चालले आहे. मराठा, ओबीसी आणि इतर सर्वच समाजांचे नेते आपापल्या अस्मितेच्या लढायांमध्ये व्यस्त असून, मोर्चे, आंदोलने आणि टीव्हीवरील चर्चांनी यात भर पडत आहे. मात्र, या सर्व गोंधळात सर्वच जातींमधील गरीब, कष्टकरी आणि शेतकऱ्यांच्या मुलांच्या भविष्याचा आणि हक्काच्या नोकऱ्यांचा प्रश्न पूर्णपणे दुर्लक्षित केला जात असल्याचे भयाण वास्तव समोर आले आहे. नुकत्याच झालेल्या विविध स्पर्धा परीक्षांमधील आणि महापरीक्षांमधील पेपरफुटीच्या घटनांनी संपूर्ण शिक्षण व्यवस्थेला पोखरून काढले आहे. ही पेपरफुटी गरीब विद्यार्थ्यांसाठी नसून, समाजातील मोजक्या 'धनदांडग्यांच्या' मुलांसाठी केली जात आहे. कोट्यवधी रुपये मोजण्याची क्षमता असलेल्यांसाठी परीक्षा यंत्रणा हाताशी धरून हा काळाबाजार चालवला जातो. या गैरव्यवस्थेमुळे सर्वात जास्त नुकसान अहोरात्र अभ्यास करणाऱ्या प्रामाणिक विद्यार्थ्यांचे होते, मग ते कोणत्याही जातीचे असोत. शेतकरी आणि कष्टकरी पालक कर्ज काढून आपल्या मुला-मुलींना शहरात शिक्षणासाठी पाठवतात, जिथे ते डबा खाऊन आणि ग्रंथालयात रात्रंदिवस अभ्यास करतात, पण अखेरीस पेपर फुटल्याचे समजते. ही देशातील तरुणांची क्रूर थट्टा आहे. या गंभीर विषयावर जातीचे कैवारी म्हणवून घेणारे नेते आणि जाती-पातीचे राजकारण करणारे लोक मात्र चकार शब्दही काढायला तयार नाहीत, ही सर्वात दुर्दैवी आणि संतापजनक बाब आहे. जेव्हा गरीब मुलांचे भविष्य पैशाच्या जोरावर विकले जात होते, तेव्हा हे नेते कुठे होते, असा प्रश्न उपस्थित होतो. पेपरफुटीमुळे हजारो तरुणांची स्वप्ने धुळीस मिळाली असताना, कोणत्याही जातीच्या मोठ्या नेत्याने धनदांडग्यांविरुद्ध किंवा या भ्रष्ट व्यवस्थेविरुद्ध सार्वजनिक निषेध नोंदवला नाही. जाती-पातीचे राजकारण करणाऱ्यांनी हे समजून घेतले पाहिजे की, आरक्षण आणि हक्क तेव्हाच प्रभावी ठरतील, जेव्हा परीक्षा प्रक्रिया पारदर्शक असेल. जर पेपरच फुटणार असतील आणि जागा आधीच धनदांडग्यांसाठी निश्चित असतील, तर कोणत्याही जातीच्या गरिबाला काहीही मिळणार नाही; हा लढा आता 'पैसा विरुद्ध प्रामाणिक कष्ट' असा झाला आहे. आता सर्वसामान्य तरुण आणि पालकांनी जाती-पातीचा चष्मा बाजूला ठेवून एकत्र येण्याची वेळ आली आहे, कारण जोपर्यंत ते जातीच्या नावाखाली विभागलेले राहतील, तोपर्यंत हे धनदांडगे त्यांच्या मुलांच्या भविष्याचा बळी घेत राहतील, असे लेखक अमोल गडम यांनी वडाळी सटवाई, ता. अकोट येथून नमूद केले आहे.

राजकुमार वानखडे

News Anchor अकोट, अकोला, महाराष्ट्र•

1 hr ago

सध्या राज्यात आणि देशात जात-पातीचे राजकारण दिवसेंदिवस तीव्र होत चालले आहे. मराठा, ओबीसी आणि इतर सर्वच समाजांचे नेते आपापल्या अस्मितेच्या लढायांमध्ये व्यस्त असून, मोर्चे, आंदोलने आणि टीव्हीवरील चर्चांनी यात भर पडत आहे. मात्र, या सर्व गोंधळात सर्वच जातींमधील गरीब, कष्टकरी आणि शेतकऱ्यांच्या मुलांच्या भविष्याचा आणि हक्काच्या नोकऱ्यांचा प्रश्न पूर्णपणे दुर्लक्षित केला जात असल्याचे भयाण वास्तव समोर आले आहे. नुकत्याच झालेल्या विविध स्पर्धा परीक्षांमधील आणि महापरीक्षांमधील पेपरफुटीच्या घटनांनी संपूर्ण शिक्षण व्यवस्थेला पोखरून काढले आहे. ही पेपरफुटी गरीब विद्यार्थ्यांसाठी नसून, समाजातील मोजक्या 'धनदांडग्यांच्या' मुलांसाठी केली जात आहे. कोट्यवधी रुपये मोजण्याची क्षमता असलेल्यांसाठी परीक्षा यंत्रणा हाताशी धरून हा काळाबाजार चालवला जातो. या गैरव्यवस्थेमुळे सर्वात जास्त नुकसान अहोरात्र अभ्यास करणाऱ्या प्रामाणिक विद्यार्थ्यांचे होते, मग ते कोणत्याही जातीचे असोत. शेतकरी आणि कष्टकरी पालक कर्ज काढून आपल्या मुला-मुलींना शहरात शिक्षणासाठी पाठवतात, जिथे ते डबा खाऊन आणि ग्रंथालयात रात्रंदिवस अभ्यास करतात, पण अखेरीस पेपर फुटल्याचे समजते. ही देशातील तरुणांची क्रूर थट्टा आहे. या गंभीर विषयावर जातीचे कैवारी म्हणवून घेणारे नेते आणि जाती-पातीचे राजकारण करणारे लोक मात्र चकार शब्दही काढायला तयार नाहीत, ही सर्वात दुर्दैवी आणि संतापजनक बाब आहे. जेव्हा गरीब मुलांचे भविष्य पैशाच्या जोरावर विकले जात होते, तेव्हा हे नेते कुठे होते, असा प्रश्न उपस्थित होतो. पेपरफुटीमुळे हजारो तरुणांची स्वप्ने धुळीस मिळाली असताना, कोणत्याही जातीच्या मोठ्या नेत्याने धनदांडग्यांविरुद्ध किंवा या भ्रष्ट व्यवस्थेविरुद्ध सार्वजनिक निषेध नोंदवला नाही. जाती-पातीचे राजकारण करणाऱ्यांनी हे समजून घेतले पाहिजे की, आरक्षण आणि हक्क तेव्हाच प्रभावी ठरतील, जेव्हा परीक्षा प्रक्रिया पारदर्शक असेल. जर पेपरच फुटणार असतील आणि जागा आधीच धनदांडग्यांसाठी निश्चित असतील, तर कोणत्याही जातीच्या गरिबाला काहीही मिळणार नाही; हा लढा आता 'पैसा विरुद्ध प्रामाणिक कष्ट' असा झाला आहे. आता सर्वसामान्य तरुण आणि पालकांनी जाती-पातीचा चष्मा बाजूला ठेवून एकत्र येण्याची वेळ आली आहे, कारण जोपर्यंत ते जातीच्या नावाखाली विभागलेले राहतील, तोपर्यंत हे धनदांडगे त्यांच्या मुलांच्या भविष्याचा बळी घेत राहतील, असे लेखक अमोल गडम यांनी वडाळी सटवाई, ता. अकोट येथून नमूद केले आहे.