ଭାରତ ସ୍ୱାଧୀନ ହେବାର ୭୯ ବର୍ଷ ବିତି ଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲା ବଣାଇଁ ବ୍ଲକ୍‌ର ଭାଲୁ ପାଣି ଗ୍ରାମପଞ୍ଚାୟତ ଅନ୍ତର୍ଗତ ବନ୍ଧା ଭୂଇଁ ଗ୍ରାମର ଗୌଡ଼ ସାହିରେ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେନ୍ଦ୍ର ଓ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ମୌଳିକ ସୁବିଧା ପହଞ୍ଚିପାରି ନାହିଁ। ଏହି ଗ୍ରାମକୁ ନିତିଦିନିଆ ଗମନାଗମନ ପାଇଁ ରାସ୍ତା ନଥିବା ବେଳେ, ଭଲ ପାନୀୟ ଜଳ ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସେବାରୁ ଗ୍ରାମବାସୀ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି। ସୂଚନାନୁସାରେ, ଗାଁରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ନଥିବା କଥା ଏଆଇ ଯୁଗରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଲାଗୁଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ଏସି ନଥିଲେ ରହି ପାରୁ ନଥିବା ବେଳେ, ଏହି ସାହିର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ଡିବିରି ଆଲୁଅରେ ପାଠ ପଢୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଗଛ ମୂଳ ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ଶୋଇବା ଘର ପାଲଟିଛି। ଗାଁର ପ୍ରାୟ ୧୫୦ ନିରୀହ ଲୋକ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ନଳକୂଅ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରୁ ହଳଦିଆ ପାଣି ବାହାରୁଛି। ଏହି ହଳଦିଆ ପାଣିକୁ ପିଇବା, ରୋଷେଇ କରିବା, ଗାଧୋଇବା ଓ ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଦେବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି। ଦେହ ଖରାପ ହେଲେ ମେଡିକାଲ ଯିବା ପାଇଁ ମାଟି ରାସ୍ତା ହିଁ ଏକମାତ୍ର ଭରସା। ସାହିରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଲୋକେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଚାଷ କରିବା ସହ ଜଙ୍ଗଲଜାତ ଦ୍ରବ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରି ନିଜ ପରିବାର ପ୍ରତିପୋଷଣ କରିଥାନ୍ତି। ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କ କହିବା ଅନୁସାରେ, ସେମାନେ ଏହି ଅସୁବିଧା ବିଷୟରେ କହି କହି ଥକିଗଲେଣି, କିନ୍ତୁ କେହି ଶୁଣୁନାହାନ୍ତି। କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାରେ ୫-ଜି ଓ ଏଆଇ ଭଳି ନୂତନ ଜ୍ଞାନକୌଶଳ ଅବଲମ୍ବନ କରୁଥିବା ବେଳେ, ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାରେ ଏମିତି କିଛି ଗାଁ ଅଛି ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଆଲୋକ ଦେଖି ନାହାନ୍ତି। ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ 'ବିକଶିତ ଭାରତ'ର ନାରା ଭିତରେ ଏହି ସାହିର ବିକାଶ ହଜି ଯାଇଥିବା ଅନୁଭବ ହେଉଛି। କେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଯୋଜନା ପ୍ରଚାର ସର୍ବସ୍ୱ ଭଳି ମନେ ହେଉଛି। ଏପରିକି ଭୋଟ୍ ବେଳେ ହଜାରେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଆଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଭୋଟ୍ ସରିଗଲେ 'ତୁ କିଏ ନା ମୁଁ କିଏ' ଭଳି ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ବୋଲି ଗ୍ରାମବାସୀ ଅଭିଯୋଗ କରିଛନ୍ତି। ବଣାଇଁ ଉପଜିଲ୍ଲାପାଳ ଅଶୋକ କୁମାର ଦାସ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦେଇ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ସେ ପାଣି ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଘଟଣାକୁ ନେଇ ବିଭାଗୀୟ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେବେ ଏବଂ ଏହାର ବନ୍ଦୋବସ୍ତ କରିବେ। ତଥାପି ଏଠି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି ଯେ, ୨୫ ବର୍ଷର ସରକାର କଣ ଏହା ଦେଖିପାରି ନଥିଲା? ସ୍ଥାନୀୟ ନେତାମାନେ କଣ ଜାଣି ନଥିଲେ? ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ଅନ୍ଧାର ଇଲାକାର ଗାଁରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଲୋକେ କେବେ ଗାଁକୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍, ଭଲ ପାଣି ଓ ସାହିକୁ ରାସ୍ତାଟିଏ ଆସିବ, ସେହି ଅପେକ୍ଷାରେ ଅଛନ୍ତି।

ସନ୍ତୋଷ କୁମାର ଅଟୀ

Local News Reporter ବଣେଇ, ସୁନ୍ଦରଗଡ଼, ଓଡ଼ିଶା•

4 hrs ago

ଭାରତ ସ୍ୱାଧୀନ ହେବାର ୭୯ ବର୍ଷ ବିତି ଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲା ବଣାଇଁ ବ୍ଲକ୍‌ର ଭାଲୁ ପାଣି ଗ୍ରାମପଞ୍ଚାୟତ ଅନ୍ତର୍ଗତ ବନ୍ଧା ଭୂଇଁ ଗ୍ରାମର ଗୌଡ଼ ସାହିରେ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେନ୍ଦ୍ର ଓ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ମୌଳିକ ସୁବିଧା ପହଞ୍ଚିପାରି ନାହିଁ। ଏହି ଗ୍ରାମକୁ ନିତିଦିନିଆ ଗମନାଗମନ ପାଇଁ ରାସ୍ତା ନଥିବା ବେଳେ, ଭଲ ପାନୀୟ ଜଳ ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସେବାରୁ ଗ୍ରାମବାସୀ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି। ସୂଚନାନୁସାରେ, ଗାଁରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ନଥିବା କଥା ଏଆଇ ଯୁଗରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଲାଗୁଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ଏସି ନଥିଲେ ରହି ପାରୁ ନଥିବା ବେଳେ, ଏହି ସାହିର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ଡିବିରି ଆଲୁଅରେ

ପାଠ ପଢୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଗଛ ମୂଳ ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ଶୋଇବା ଘର ପାଲଟିଛି। ଗାଁର ପ୍ରାୟ ୧୫୦ ନିରୀହ ଲୋକ ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ନଳକୂଅ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରୁ ହଳଦିଆ ପାଣି ବାହାରୁଛି। ଏହି ହଳଦିଆ ପାଣିକୁ ପିଇବା, ରୋଷେଇ କରିବା, ଗାଧୋଇବା ଓ ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଦେବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି। ଦେହ ଖରାପ ହେଲେ ମେଡିକାଲ ଯିବା ପାଇଁ ମାଟି ରାସ୍ତା ହିଁ ଏକମାତ୍ର ଭରସା। ସାହିରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଲୋକେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଚାଷ କରିବା ସହ ଜଙ୍ଗଲଜାତ ଦ୍ରବ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରି ନିଜ ପରିବାର ପ୍ରତିପୋଷଣ କରିଥାନ୍ତି। ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କ କହିବା ଅନୁସାରେ, ସେମାନେ ଏହି ଅସୁବିଧା

ବିଷୟରେ କହି କହି ଥକିଗଲେଣି, କିନ୍ତୁ କେହି ଶୁଣୁନାହାନ୍ତି। କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାରେ ୫-ଜି ଓ ଏଆଇ ଭଳି ନୂତନ ଜ୍ଞାନକୌଶଳ ଅବଲମ୍ବନ କରୁଥିବା ବେଳେ, ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାରେ ଏମିତି କିଛି ଗାଁ ଅଛି ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଆଲୋକ ଦେଖି ନାହାନ୍ତି। ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ 'ବିକଶିତ ଭାରତ'ର ନାରା ଭିତରେ ଏହି ସାହିର ବିକାଶ ହଜି ଯାଇଥିବା ଅନୁଭବ ହେଉଛି। କେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଯୋଜନା ପ୍ରଚାର ସର୍ବସ୍ୱ ଭଳି ମନେ ହେଉଛି। ଏପରିକି ଭୋଟ୍ ବେଳେ ହଜାରେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଆଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଭୋଟ୍ ସରିଗଲେ 'ତୁ କିଏ ନା ମୁଁ କିଏ' ଭଳି ପରିସ୍ଥିତି

ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ବୋଲି ଗ୍ରାମବାସୀ ଅଭିଯୋଗ କରିଛନ୍ତି। ବଣାଇଁ ଉପଜିଲ୍ଲାପାଳ ଅଶୋକ କୁମାର ଦାସ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦେଇ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ସେ ପାଣି ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଘଟଣାକୁ ନେଇ ବିଭାଗୀୟ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେବେ ଏବଂ ଏହାର ବନ୍ଦୋବସ୍ତ କରିବେ। ତଥାପି ଏଠି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି ଯେ, ୨୫ ବର୍ଷର ସରକାର କଣ ଏହା ଦେଖିପାରି ନଥିଲା? ସ୍ଥାନୀୟ ନେତାମାନେ କଣ ଜାଣି ନଥିଲେ? ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ଅନ୍ଧାର ଇଲାକାର ଗାଁରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଲୋକେ କେବେ ଗାଁକୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍, ଭଲ ପାଣି ଓ ସାହିକୁ ରାସ୍ତାଟିଏ ଆସିବ, ସେହି ଅପେକ୍ଷାରେ ଅଛନ୍ତି।