৩০ মে'ত ধুবুৰীৰ গৌৰীপুৰত বিশিষ্ট সমাজসেৱী তথা জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক আছিকুৰ ৰহমানৰ পিতৃ আবু ছালেহৰ প্ৰায় ৮০ বছৰ বয়সত দেহাৱসান ঘটে। তেওঁৰ মৃত্যুত গৌৰীপুৰ অঞ্চলত শোকৰ ছাঁ পৰে। ধুবুৰী জিলাৰ গৌৰীপুৰৰ ১ নং ৱাৰ্ডৰ ভেৰভেৰী গাঁৱৰ নিৱাসী আবু ছালেহ অসম চৰকাৰৰ বন বিভাগৰ এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত কৰ্মচাৰী আছিল। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ পত্নী, তিনি পুত্ৰ, পুত্ৰ বোৱাৰী, নাতি-নাতিনী আৰু বহুতো আত্মীয়-স্বজন তথা গুণমুগ্ধক ইহ সংসাৰত এৰি থৈ যায়। বিশিষ্ট সমাজসেৱী আবু ছালেহ নিজৰ জীৱনকালত সামাজিক কাম-কাজৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল। ১৯৮৩ চনত তেওঁ নিজৰ আধা বিঘা মাটি দান কৰি পিতৃ মজিবৰ ৰহমানৰ নামত এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, যিখন বিদ্যালয় ১৯৯১ চনত চৰকাৰী কৰণ হৈছিল আৰু পিছলৈ ২৪০২ নং মজিবৰ ৰহমান মেমোৰিয়েল স্কুল হিচাপে পৰিচিত হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাত ভেৰভেৰী গাঁৱৰ কণ কণ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে শিক্ষাৰ পোহৰ পাইছিল, কিয়নো পূৰ্বে গাঁৱত কোনো স্কুল নাছিল। ইয়াৰ উপৰিও, ১৯৭১ চনৰ দশকত গাঁৱত বিদ্যুত সংযোগ নথকাত, তেওঁৰ আপ্ৰাণ চেষ্টাৰ ফলস্বৰূপে ১৯৮১ চনত গাঁৱৰ ৰাইজে বিদ্যুতৰ সুবিধা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ বিভিন্ন ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ সৈতে সু-সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰিছিল আৰু মছজিদ, মন্দিৰ আদি বিভিন্ন ধৰ্মীয় প্ৰতিষ্ঠানৰ উন্নয়নৰ হকে সহায় কৰি গৈছিল।

Pranabasish Roy

আঠানি, ধুবুৰী, অসম•

1 hr ago

৩০ মে'ত ধুবুৰীৰ গৌৰীপুৰত বিশিষ্ট সমাজসেৱী তথা জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক আছিকুৰ ৰহমানৰ পিতৃ আবু ছালেহৰ প্ৰায় ৮০ বছৰ বয়সত দেহাৱসান ঘটে। তেওঁৰ মৃত্যুত গৌৰীপুৰ অঞ্চলত শোকৰ ছাঁ পৰে। ধুবুৰী জিলাৰ গৌৰীপুৰৰ ১ নং ৱাৰ্ডৰ ভেৰভেৰী গাঁৱৰ নিৱাসী আবু ছালেহ অসম চৰকাৰৰ বন বিভাগৰ এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত কৰ্মচাৰী আছিল। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ পত্নী, তিনি পুত্ৰ, পুত্ৰ বোৱাৰী, নাতি-নাতিনী আৰু বহুতো আত্মীয়-স্বজন তথা গুণমুগ্ধক ইহ সংসাৰত এৰি থৈ যায়। বিশিষ্ট সমাজসেৱী আবু ছালেহ নিজৰ জীৱনকালত সামাজিক কাম-কাজৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল। ১৯৮৩ চনত তেওঁ নিজৰ আধা বিঘা মাটি দান কৰি পিতৃ মজিবৰ ৰহমানৰ নামত এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, যিখন বিদ্যালয় ১৯৯১ চনত চৰকাৰী কৰণ হৈছিল আৰু পিছলৈ ২৪০২ নং মজিবৰ ৰহমান মেমোৰিয়েল স্কুল হিচাপে পৰিচিত হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাত ভেৰভেৰী গাঁৱৰ কণ কণ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে শিক্ষাৰ পোহৰ পাইছিল, কিয়নো পূৰ্বে গাঁৱত কোনো স্কুল নাছিল। ইয়াৰ উপৰিও, ১৯৭১ চনৰ দশকত গাঁৱত বিদ্যুত সংযোগ নথকাত, তেওঁৰ আপ্ৰাণ চেষ্টাৰ ফলস্বৰূপে ১৯৮১ চনত গাঁৱৰ ৰাইজে বিদ্যুতৰ সুবিধা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ বিভিন্ন ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ সৈতে সু-সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰিছিল আৰু মছজিদ, মন্দিৰ আদি বিভিন্ন ধৰ্মীয় প্ৰতিষ্ঠানৰ উন্নয়নৰ হকে সহায় কৰি গৈছিল।