द्वारका येथे रस्त्याच्या कामादरम्यान सापडली १२५ वर्षे जुनी विहीर - शाश्वत विकास आणि निसर्ग यांच्यातील समतोल राखण्यासाठी विचार करण्याची वेळ नाशिकमधील द्वारका परिसरात रस्त्याचे काम सुरू असताना एक आश्चर्यकारक गोष्ट समोर आली. कामादरम्यान जमिनीखाली सुमारे १२५ वर्षे जुनी विहीर सापडली. ही घटना केवळ एक ऐतिहासिक अवशेष सापडण्यापुरती मर्यादित नाही, तर ती आपल्याला विकास आणि निसर्ग यांच्यातील झालेला असमतोलाचा गंभीरपणे विचार करायला भाग पाडते. पूर्वीच्या काळात गावांची रचना करताना पाण्याच्या नैसर्गिक स्रोतांना अत्यंत महत्त्व दिले जात असे. विहिरी, ओढे, तलाव आणि पाणवठे हे गावाच्या जीवनाचे केंद्र होते. लोक त्या जलस्रोतांचे जतन करत आणि त्याभोवतीच वस्ती विकसित होत असे. त्यामुळे पाणीटंचाईचा प्रश्न तुलनेने कमी जाणवत असे. परंतु गेल्या काही दशकांमध्ये शहरीकरण आणि विकासाच्या नावाखाली अनेक जुने जलमार्ग, विहिरी आणि तलाव बुजवले गेले. त्यावर रस्ते, बिल्डिंग आणि इतर बांधकामे उभी राहिली. परिणामी, नैसर्गिक जलसंचयाची व्यवस्था बिघडली आणि अनेक शहरांमध्ये पाण्याची टंचाई निर्माण झाली. द्वारका येथे सापडलेली ही विहीर आपल्याला एक महत्त्वाचा संदेश देते — निसर्गाने दिलेले जलस्रोत नष्ट करून विकास करणे ही दीर्घकालीन उपाययोजना नाही. शाश्वत विकासासाठी जुन्या जलस्रोतांचे संवर्धन करणे आणि त्यांना पुन्हा जिवंत करणे अत्यावश्यक आहे. आज गरज आहे ती विकास आणि पर्यावरण यामध्ये समतोल राखण्याची. रस्ते, बिल्डिंग आणि आधुनिक सुविधा महत्त्वाच्या आहेतच, पण त्याचबरोबर नैसर्गिक जलस्रोत जपणे आणि पुनरुज्जीवन करणे हीही तितकीच मोठी जबाबदारी आहे. द्वारका येथील १२५ वर्षे जुनी विहीर केवळ भूतकाळाची आठवण नाही, तर भविष्यासाठी एक महत्त्वाचा इशारा आहे - जर आपण आजही निसर्गाचा विचार केला नाही, तर उद्या पाण्यासाठी मोठी किंमत मोजावी लागू शकते. 💧🌱

Abhijeet KOLHE

Press advisory नाशिक, नाशिक, महाराष्ट्र•

14 hrs ago

द्वारका येथे रस्त्याच्या कामादरम्यान सापडली १२५ वर्षे जुनी विहीर - शाश्वत विकास आणि निसर्ग यांच्यातील समतोल राखण्यासाठी विचार करण्याची वेळ नाशिकमधील द्वारका परिसरात रस्त्याचे काम सुरू असताना एक आश्चर्यकारक गोष्ट समोर आली. कामादरम्यान जमिनीखाली सुमारे १२५ वर्षे जुनी विहीर सापडली. ही घटना केवळ एक ऐतिहासिक अवशेष सापडण्यापुरती मर्यादित नाही, तर ती आपल्याला विकास आणि निसर्ग यांच्यातील झालेला असमतोलाचा गंभीरपणे विचार करायला भाग पाडते. पूर्वीच्या काळात गावांची रचना करताना पाण्याच्या नैसर्गिक स्रोतांना अत्यंत महत्त्व दिले जात असे. विहिरी, ओढे, तलाव आणि पाणवठे हे गावाच्या जीवनाचे केंद्र होते. लोक त्या जलस्रोतांचे जतन करत आणि त्याभोवतीच वस्ती विकसित होत असे. त्यामुळे पाणीटंचाईचा प्रश्न तुलनेने कमी जाणवत असे. परंतु गेल्या काही दशकांमध्ये शहरीकरण आणि विकासाच्या नावाखाली अनेक जुने जलमार्ग, विहिरी आणि तलाव बुजवले गेले. त्यावर रस्ते, बिल्डिंग आणि इतर बांधकामे उभी राहिली. परिणामी, नैसर्गिक जलसंचयाची व्यवस्था बिघडली आणि अनेक शहरांमध्ये पाण्याची टंचाई निर्माण झाली. द्वारका येथे सापडलेली ही विहीर आपल्याला एक महत्त्वाचा संदेश देते — निसर्गाने दिलेले जलस्रोत नष्ट करून विकास करणे ही दीर्घकालीन उपाययोजना नाही. शाश्वत विकासासाठी जुन्या जलस्रोतांचे संवर्धन करणे आणि त्यांना पुन्हा जिवंत करणे अत्यावश्यक आहे. आज गरज आहे ती विकास आणि पर्यावरण यामध्ये समतोल राखण्याची. रस्ते, बिल्डिंग आणि आधुनिक सुविधा महत्त्वाच्या आहेतच, पण त्याचबरोबर नैसर्गिक जलस्रोत जपणे आणि पुनरुज्जीवन करणे हीही तितकीच मोठी जबाबदारी आहे. द्वारका येथील १२५ वर्षे जुनी विहीर केवळ भूतकाळाची आठवण नाही, तर भविष्यासाठी एक महत्त्वाचा इशारा आहे - जर आपण आजही निसर्गाचा विचार केला नाही, तर उद्या पाण्यासाठी मोठी किंमत मोजावी लागू शकते. 💧🌱